Tien platen, waaronder een lang beloofd album dat eindelijk verscheen
CE
Caleido Editorial Team25 juli 20269 min lezen0 weergaven
Het nieuws is dat The Fall-Off er is. J. Cole heeft het bijna een decennium lang beloofd, en de tweedelige versie die nu uitkwam beweegt zich tussen zijn vroege opmars en een uitgesproken midlife-bezinning – de zeldzame langverwachte plaat die het wachten rechtvaardigt.
Daaromheen gingen de majors verschillende kanten op: Drake maakte een clubplaat die put uit zwarte muzikale tradities uit de diaspora, A$AP Rocky keerde terug met maximalisme – met Damon Albarn en Danny Elfman onder de credits – en Baby Keem trok zich terug in een jeugd in Las Vegas.
Het interessantste werk speelt zich, zoals altijd, een niveau daaronder af. MIKE, Earl Sweatshirt en Surfgang maakten een gezamenlijke plaat van abstracte, productiegestuurde meditaties. Isaiah Rashad schreef over het afkicken van verslavingen. Genesis Owusu veranderde alternatieve hiphop in rechtvaardig lawaai, en Sideshow leverde een viercd-opus over de Ethiopische diaspora-identiteit.
J. Cole · boom bap, conscious hip hop, contemporary r&b · ★ 4.0
Bijna een decennium lang beloofd en eindelijk uitgebracht als een dubbelalbum dat schakelt tussen vroege successen en midlife-bezinning. Het zeldzame langverwachte album dat het wachten rechtvaardigt in plaats van zich ervoor te verontschuldigen.
Een clubgericht album dat put uit zwarte muziektradities uit de diaspora, in plaats van de melodische-rapformule. Nieuwsgieriger dan Drake in jaren klonk, en beter omdat er iets te onderzoeken valt.
A$AP Rocky · cloud rap, english, experimental hip hop · ★ 3.5
Glad, maximalistisch en volgestouwd met onwaarschijnlijke samenwerkingspartners — Damon Albarn en Danny Elfman staan beide in de productiecredits. Rocky's oor voor textuur blijft de reden om te luisteren.
Keem kijkt naar binnen over een jeugd in Las Vegas, en de kwetsbaarheid is een echte breuk met de gehavende bravoure van The Melodic Blue. Het vertellen van verhalen is nu even sterk als de techniek.
Drie van de meest kenmerkende sensibiliteiten uit de underground-rap in één ruimte, die abstracte bespiegelingen uitwisselen boven productie die leidt in plaats van ondersteunt. Dicht, onhaast en op geen enkele manier gericht op de radio.
Rashad over afhankelijkheid en het onglamoureuze werk om eruit te komen, boven productie die warm genoeg is om de eerlijkheid overleefbaar te maken. De titel houdt op grappig te zijn na een track of vier.
Genesis Owusu · alternative hip hop, alternative r&b, alternative/indie rock
Alternatieve hiphop als rechtvaardige herrie – Owusu schrijft met overtuiging over uitbuiting en arrangeert het als een punkplaat. De meest gefocuste plaat van de Australiër.
Cerebrale, observerende rap die de werkelijkheid blijft uit elkaar halen om de stukken te bekijken. Hitchcock wordt al jaren ondergewaardeerd; dit is de plaat die dat recht moet zetten.
Een viercds-opus uit de DMV dat de geschiedenis van de Ethiopische diaspora verweeft met aanhoudende lyrische virtuositeit. Absurd lang, en de ambitie is het punt.
Een volledig killer samenwerkingsproject dat de invloed van Memphis rap herziet, zonder enige opvulling en zonder interesse om zichzelf uit te leggen. Vijfde op Consequence's middenjaarslijst.
Hoe deze lijst tot stand kwam
Samengesteld uit Rolling Stone's Best Albums of 2026 So Far, Consequence's mid-year list en Stereogum's 50 Best Albums of 2026 So Far. Alleen albums die op of vóór 26 juli 2026 zijn uitgebracht, zijn opgenomen. Artiesten, titels en releasejaren zijn geverifieerd via MusicBrainz.
Nog geen reacties — wees de eerste.