Twintig collecties gerangschikt naar wat ze herbergen — en wat de sluiting van het Centre Pompidou verandert
Parijs heeft meer musea dan wie dan ook naar waarheid kan rangschikken, en een spreidingsprobleem dat bepalend is voor elk bezoek: drie instellingen slokken het merendeel van de bezoekersstroom op, terwijl tientallen eersteklas collecties halfleeg blijven. Alleen al het Louvre ontving in 2024 8,7 miljoen bezoekers, van wie 77 procent van buiten Frankrijk kwam.[1] Het Musée Cognacq-Jay, gratis en op tien minuten lopen van het Musée Picasso, is op een doordeweekse middag vaak leeg.
Eén ding heeft de kaart veranderd. Het Centre Pompidou sloot op 22 september 2025 voor een verbouwing van vijf jaar en gaat pas in 2030 weer open,[6] waardoor de grootste collectie moderne kunst van Europa de rest van het decennium uit de stad verdwijnt en het Musée d'Art Moderne de Paris aanzienlijk belangrijker wordt dan het vroeger was.
Deze lijst rangschikt twintig musea op basis van wat ze bezitten, niet op basis van hoeveel mensen er langskomen, en het is een lijst van collecties: de Sainte-Chapelle en het Panthéon zijn buitengewoon en zijn geen musea.
Paris | Museum since 1793 | National museum | 4.7★ (351,622 Google reviews)
Het meest bezochte museum ter wereld, in een paleis dat eind 12e eeuw als vesting begon.[2] In 2024 trok het 8.7 miljoen bezoekers, van wie 77% van buiten Frankrijk kwam — een cijfer dat vertelt hoe de ervaring rond de Mona Lisa er in werkelijkheid uitziet.[1] De manier om het te gebruiken is: kies twee vleugels en laat de rest liggen. De Noord-Europese schilderkunst in de Richelieu-vleugel en de oudheden uit het Nabije Oosten zijn halfleeg, terwijl de wachtrij bij Denon niet opschiet. De Venus de Milo en de Nikè van Samothrake zijn de andere twee dingen waarvoor bijna iedereen komt.[3]
Paris | Museum since 1986 | National museum | 4.8★ (105,201 Google reviews)
Een spoorwegstation in beaux-artsstijl, gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1900 en omgebouwd tot het museum voor Franse kunst van 1848 tot 1914 — wat betekent dat het de grootste collectie impressionistische en postimpressionistische schilderkunst ter wereld herbergt.[4] Manet, Monet, Degas, Van Gogh, Cézanne, Seurat, en de grote klok waardoor je de stad fotografeert. Het is overzichtelijker dan het Louvre omdat het één lange hal is in plaats van een doolhof, en de impressionistische zalen op de vijfde verdieping belonen wie meteen naar boven gaat en daarna naar beneden werkt.
Paris | National museum | 4.6★ (21,167 Google reviews)
Twee ovale zalen op de hoek van de Tuilerieën, volgens Monets eigen specificaties gebouwd om acht Waterlelies als één doorlopende horizon te herbergen.[8] Hij werkte eraan tot zijn dood en schonk ze aan de staat; ze komen in Parijs het dichtst in de buurt van een installatie — eentje die dertig jaar voordat het woord bestond werd gemaakt. Beneden voegt de collectie Walter-Guillaume Cézanne, Renoir, Matisse, Modigliani en Soutine in overvloed toe.[9] Klein, snel, en het beste uur in de stad.
Versailles | Palace museum | 4.6★ (157,329 Google reviews)
Niet in Parijs — Versailles is een stad in de Yvelines, veertig minuten met de RER — en onbetwistbaar onderdeel van elke museumtocht hier.[10] De hoofdresidentie van Lodewijk XIV, XV en XVI, en het gebouw waarin de Franse staat zichzelf leerde hoe een absolute monarchie eruit hoorde te zien.[11] De Spiegelzaal is het pronkstuk; het domein daarachter (de Trianons, het Hamlet van de Koningin, de tuinen) is waar je de dag daadwerkelijk doorbrengt. Ga op een weekdag, en ga vroeg.
Paris | Closed until 2030 | Modern art museum | 4.4★ (57,214 Google reviews)
Gesloten sinds 22 september 2025 voor een verbouwing van vijf jaar, heropening in 2030 — check dit voordat je je planning erop afstemt.[6] Het staat op deze lijst omdat de collectie niet verdwijnt: het Musée national d'art moderne bezit de grootste moderne en hedendaagse collectie van Europa, en het binnenstebuiten gekeerde gebouw van Rogers en Piano is zelf een van de bepalende werken van de twintigste-eeuwse architectuur.[7] Tijdens de sluiting loopt het programma buiten de locatie, verspreid over partnerlocaties in Frankrijk en in het buitenland, dus de kunst is nog steeds te zien — alleen niet daar.[5]
Paris | National museum | 4.5★ (7,627 Google reviews)
Het middeleeuwse museum, gebouwd in een abtswoning uit de 15e eeuw die boven op Romeinse baden staat — je loopt van een Gallo-Romeins frigidarium zo de gotische beeldhouwkunst in, zonder het gebouw te verlaten.[12] Het herbergt De dame met de eenhoorn, zes wandtapijten, rond 1500 in Vlaanderen geweven naar ontwerpen uit Parijs, en tentoongesteld in een zaal die speciaal voor ze is gebouwd.[13] Ook de originele koppen van de Koningsgalerij van Notre-Dame, in de Revolutie onthoofd en in 1977 in een kelder teruggevonden. Een recente renovatie maakte het tot een van de best gepresenteerde musea van de stad.
Paris | 2006 | National museum | 4.6★ (20,670 Google reviews)
Het Franse museum voor de inheemse kunsten van Afrika, Azië, Oceanië en de Amerika's, in een gebouw van Jean Nouvel, half verzonken in een tuin aan de Seine.[14] Meer dan een miljoen objecten, waarvan er tegelijk ongeveer 3.500 te zien zijn.[15] Het is ook het meest omstreden museum van Frankrijk — veel van wat het bezit, is via koloniale verzamelpraktijken binnengekomen, en het restitutiedebat waar het middenin zit, is actueel en onbeslecht. Houd dat in gedachten; het museum zelf gaat het niet uit de weg.
Paris | National museum | 4.6★ (7,692 Google reviews)
Een van de grootste collecties Aziatische kunst buiten Azië, met een ongewoon grote diepgang in Khmer-beeldhouwkunst uit Cambodja, plus Thailand, Vietnam, Tibet, India, Nepal, China en Japan.[16] Alleen al de Angkor-zalen rechtvaardigen de reis: de Franse archeologie uit de koloniale periode in Cambodja is de reden dat er zo veel ervan hier is, wat wetenswaardig is terwijl je kijkt.[17] Steevast rustig op een middag waarop elke impressionistische zaal in de stad vol zit.
Paris | 1919 | Artist museum | 4.7★ (18,934 Google reviews)
Geopend in 1919 in het Hôtel Biron, het 18de-eeuwse huis dat Rodin huurde en vervolgens samen met ongeveer 6.600 sculpturen aan de staat naliet.[18] De denker, De poort van de hel en De burgers van Calais staan in de tuin, en dat is precies het punt: ze zijn gemaakt voor buitenlucht en licht, en geen enkele galerie heeft ze ooit beter laten zien.[19] Camille Claudel heeft een zaal, en die is het sterkste argument in Parijs dat zij de interessantere beeldhouwster is.
Paris | Artist museum | 4.4★ (13,948 Google reviews)
Meer dan 5.000 werken — schilderijen, beeldhouwwerk, tekeningen, keramiek, prenten, schetsboeken — in het Hôtel Salé, een 17e-eeuws herenhuis in de Marais, gebouwd op een fortuin uit de zoutbelasting.[20] De collectie kwam aan de staat als betaling van erfbelasting, waardoor ze zo uitzonderlijk compleet is: het is wat Picasso bewaarde, niet wat een curator uitkoos, inclusief zijn eigen verzameling Cézanne, Matisse en Rousseau.[21] De ophanging wordt vaak gewijzigd, dus twee bezoeken met jaren ertussen zijn echt anders.
Paris | Artist museum | 4.6★ (8,793 Google reviews)
Meer dan driehonderd Monets in een herenhuis in het 16e arrondissement, waaronder Impression, soleil levant uit 1872 — het schilderij waarnaar een vijandige criticus de hele stroming vernoemde.[22] De late waterleliedoeken in de kelder, geschilderd toen zijn gezichtsvermogen hem in de steek liet, zijn losser en vreemder dan die van de Orangerie, en er kijkt bijna niemand naar.[23] Het bezit ook de grootste openbare collectie van Berthe Morisot. Veertig minuten buiten het centrum, en elke minuut waard.
Paris | Artist museum | 4.4★ (2,215 Google reviews)
Moreau ontwierp dit zelf: hij liet zijn huis aan de rue de la Rochefoucauld verbouwen tot een museum van zijn eigen werk voordat hij in 1898 stierf, en het opende zoals hij het achterliet.[24] Twee enorme ateliers, verbonden door een wenteltrap, muren lijst na lijst volgehangen met symbolistische mythologie, en kasten met tekeningen die je zelf opentrekt. Het is het minst gemoderniseerde museum van Parijs en het meest sfeervolle — het betoog van een schilder voor zijn eigen belang, intact bewaard.
Paris | City history museum | 4.7★ (10,235 Google reviews)
De geschiedenis van Parijs, verspreid over twee met elkaar verbonden herenhuizen in de Marais die de stad op aanraden van Haussmann aankocht terwijl hij juist de plek sloopte die hij wilde laten vastleggen.[25] Uithangborden, relieken uit de Revolutie, de met kurk beklede slaapkamer van Proust, complete art-nouveau-interieurs die uit gesloopte gebouwen zijn gered. Na een langdurige verbouwing ging het in 2021 weer open, en de toegang tot de vaste collectie is gratis.[26] Het allerbeste museum om de straten erbuiten te begrijpen.
Paris | 1900 | Fine arts museum | 4.7★ (22,258 Google reviews)
Gebouwd door Charles Girault voor de Exposition Universelle van 1900 en daarna behouden als het eigen museum voor schone kunsten van de stad Parijs.[27] Het gebouw is net zo'n reden om te komen als de collectie — een halfronde tuinbinnenplaats met zuilengalerij, overal verguldsel en glas — maar de collectie is serieus: Rembrandt, Rubens, Courbet, Cézanne, een uitzonderlijke art-nouveaukamer. Vaste collectie gratis, en recht tegenover het Grand Palais.
Paris | Modern art museum | 4.5★ (7,876 Google reviews)
Het eigen museum voor moderne en hedendaagse kunst van de stad, in de oostvleugel van het Palais de Tokyo uit 1937.[28] Het herbergt monumentale muurschilderingen van Raoul Dufy en Matisse die voor het gebouw zelf zijn ontworpen, plus sterke zalen met fauvisme, kubisme en School van Parijs. Nu het Centre Pompidou tot 2030 dicht is, is dit de meest substantiële permanente moderne collectie in Parijs waar je daadwerkelijk binnen kunt lopen — een feit dat de moeite waard is om te weten voordat je een dag moderne kunst plant.
Paris | Decorative arts museum | 4.5★ (8,735 Google reviews)
Ongeveer een miljoen voorwerpen: meubels, glas, keramiek, behang, speelgoed, sieraden en mode, in het Pavillon de Marsan — de noordwestelijke vleugel van het Louvre-paleis aan de rue de Rivoli.[29] De historische interieurs variëren van een middeleeuwse slaapkamer tot een compleet appartement van Jeanne Lanvin, ingericht door Armand-Albert Rateau, en de modegalerijen zijn voor velen de reden om te komen.[30] Fysiek vastgebouwd aan het Louvre, maar psychologisch een wereld verwijderd van zijn menigten.
Paris | House museum | 4.5★ (8,709 Google reviews)
Édouard André trouwde met de schilderes Nélie Jacquemart en ze kochten hun hele leven kunst voor het herenhuis dat hij aan de boulevard Haussmann had laten bouwen; zij liet het geheel na aan het Institut de France.[31] Botticelli, Uccello, Mantegna en Rembrandt hangen in kamers die nog als woning zijn ingericht, boven een dubbele wenteltrap onder een Tiepolo-plafond. De theesalon in de wintertuin is terecht beroemd. Een huismuseum dat niet onderdoet voor welk in Europa dan ook.
Paris | House museum | 4.4★ (1,756 Google reviews)
Ernest Cognacq, oprichter van het warenhuis La Samaritaine, en zijn vrouw Marie-Louise Jay kochten tussen 1900 en 1927 kunst uit de 18de eeuw en lieten die in 1928 na aan de stad.[32] Watteau, Fragonard, Chardin, Boucher, Tiepolo, plus snuifdozen en porselein, in een beschermd herenhuis in de Marais uit de 16de tot 18de eeuw. Gratis, klein, bijna altijd leeg, en op tien minuten van het Musée Picasso — samen vormen ze een ideale middag.
Paris | 1900 | Exhibition venue | 4.5★ (25,879 Google reviews)
Geen vaste collectie, en toch verdient het zijn plek: sinds de vier jaar durende restauratie van €500 miljoen, voltooid op 6 juni 2025 — de meest uitgebreide in de 120-jarige geschiedenis van het gebouw — is het Grand Palais weer de plek waar Parijs de tentoonstellingen organiseert die internationaal het nieuws halen.[33] De nave met glazen dak, in 2024 gebruikt voor olympisch schermen, is een van de grote binnenruimtes van Europa, en de werkzaamheden vergrootten de toegankelijkheid van het gebouw voor het publiek met 140 procent.[36] Kijk voordat je gaat wat er te zien is: dit is de enige vermelding hier waarvan de waarde volledig afhangt van de datum van je bezoek.
Paris | Military museum | 4.6★ (28,627 Google reviews)
Het nationale militaire museum van Frankrijk, dat heel Les Invalides beslaat — het veteranenziekenhuis dat Lodewijk XIV liet bouwen — en een van de grote collecties harnassen en wapens ter wereld herbergt.[34] Het graf van Napoleon ligt onder de gouden koepel, een stapel van zes in elkaar geschoven doodskisten van rood kwartsiet, en de twee zalen over de wereldoorlogen zijn doordachter dan de omgeving doet vermoeden.[35] Inbegrepen bij hetzelfde ticket als de koepel, waardoor het een van de musea van Parijs is met de beste prijs-kwaliteitverhouding.
Twintig musea gerangschikt op wat de vaste collectie bevat en of die elders te zien is; op het gewicht van het gebouw en de locatie; en op bevestigde bezoekersgegevens — gepubliceerde bezoekersaantallen waar de instelling die vrijgeeft, met Google-beoordelingen en het aantal recensies als secundaire controle.
Populariteit alleen was geen reden om iets op te nemen. De meest besproken "musea" van Parijs omvatten verschillende locaties voor immersieve projecties en een Dalí-belevingsruimte; ze zijn weggelaten omdat geen ervan een collectie heeft. Monumenten en kerken vallen om dezelfde reden af — het glas van de Sainte-Chapelle is een van de mooiste dingen van Frankrijk en het is geen museum. Dat geldt ook voor de uitstekende wetenschaps- en kinderinstellingen van de stad, die een eigen lijst verdienen in plaats van een symbolische plek op deze.
Een opvallende afwezige: de Fondation Louis Vuitton, het gebouw met de glazen zeilen van Frank Gehry aan de rand van het Bois de Boulogne, staat er niet in omdat het tijdelijke tentoonstellingen toont in plaats van een vaste collectie en tussen de tentoonstellingen sluit — het was gesloten toen dit werd geschreven. Het loont de moeite om het te checken wanneer je in Parijs bent; je kunt er niet op rekenen dat het open is.
Twee dingen worden met opzet vermeld. Versailles is opgenomen hoewel het een aparte stad is, omdat elke serieuze museumroute in Parijs het omvat. En het Centre Pompidou is opgenomen hoewel het tot 2030 gesloten is, omdat een lijst die het stilzwijgend zou laten vallen, lezers zou doen afvragen waar de grootste moderne collectie van Europa is gebleven.
Niets hier vermeldt openingstijden, ticketprijzen of tijdelijke tentoonstellingen; die veranderen sneller dan welk artikel dan ook kan bijhouden. Een sluiting van meerdere jaren is anders, en wordt vermeld. Check de eigen site van elk museum voordat je gaat.
Nog geen reacties — wees de eerste.