1. Home
  2. Ontdekken
  3. The Best Museums in Spain
The Best Museums in Spain
RedactioneelArt

De beste musea van Spanje

Twintig collecties in vijf steden — van de koninklijke schat die het Prado werd tot de kerkmuren die Catalonië weigerde te verkopen

CE
Caleido Editorial Team10 september 202614 min lezen0 weergaven

Spanje telt 50 UNESCO-werelderfgoedlocaties, het op vier na hoogste aantal van alle landen.[1] Maar het nuttiger feit voor een museumreis is een historisch toeval: de Spaanse kroon verzamelde drie eeuwen lang op enorme schaal, en het leeuwendeel van die schat ging in 1819 ongeschonden over in een openbaar museum.[3] De Habsburgers kochten Titiaan en Bosch bij de muur — Filips II stuurde de Tuin der lusten in 1593 naar El Escorial, en pas in 1939 belandde het werk in het Prado.[4] Velázquez en Goya waren hofpersoneel en geen aankopen. Daarom kan het Prado de Spaanse schilderkunst tonen als één doorlopend betoog in plaats van als een reeks hoogtepunten.

De rest van het land is geen voetnoot bij Madrid. Barcelona bezit de romaanse kerkmuurschilderingen die de Catalaanse autoriteiten tussen 1919 en 1923 van de Pyrenese muren lieten halen, om te voorkomen dat een Amerikaanse handelaar er nog meer naar het buitenland verscheepte; het museum noemt zijn middeleeuwse bezit zelf zijn meest emblematische collectie.[14][15] Sevilla hield de barok die Sevilla maakte. Valencia heeft een nationale keramiekcollectie achter een albasten portaal dat de wandeling in zijn eentje al waard is. Bilbao heeft een gebouw dat veranderde hoe steden over gebouwen denken.

Hierna volgen twintig musea, gegroepeerd per stad. De nummering loopt binnen de steden en niet als één nationale ranglijst, want het eerlijke antwoord op «het beste museum van Spanje» hangt ervan af of je Velázquez, romaans fresco of Richard Serra wilt — en die staan respectievelijk in Madrid, Barcelona en Bilbao. Het Guggenheim op dertien en het Museo de Bellas Artes van Sevilla op veertien zouden allebei in een nationale top vijf passen.

Eén beperking hoort bovenaan te staan. Deze gids rangschikt alleen musea die de catalogus van Caleido bevat, wat op dit moment vijf steden betekent, en zelfs daarbinnen zijn er gaten. Madrids Museo Arqueológico Nacional, Museo Sorolla en Museo Lázaro Galdiano staan niet in de catalogus, evenmin als het Museo de Bellas Artes de Bilbao, het Dalí Theater-Museum in Figueres, het Museo Nacional de Escultura in Valladolid, of iets in Granada, Córdoba, Toledo of Málaga. Hun afwezigheid hier is een feit van de catalogus, geen oordeel.

Madrid

Log in om je voortgang op deze lijst bij te houden

Sign In
Voortgang: 0/6
0%
#1 Museo del Prado

Madrid | 1819 | National museum | 4.7★ (141,461 Google reviews)

Het Prado is geen overzichtsmuseum maar een koninklijke verzameling die nooit smaak hoefde te kopen. Zo'n 7.600 schilderijen, gehangen in het gebouw uit 1785 van Juan de Villanueva en sinds november 1819 open voor publiek.[3] Velázquez' Las Meninas heeft een eigen zaal; Bosch' Tuin der lusten bereikte het Prado in 1939 vanuit El Escorial, waar Filips II het in 1593 naartoe stuurde.[4] Goya loopt van de wandtapijtkartons tot de Zwarte Schilderijen, muurstukken die uit de wanden van zijn eigen villa werden gesneden en vanaf 1874 op doek zijn overgebracht.[5] In 2024 trok het 3.457.057 bezoekers, meer dan enig ander kunstmuseum in Spanje.[2]

#2 Museo Reina Sofía

Madrid | 1992 | National museum | 4.5★ (65,463 Google reviews)

Spanjes nationale museum voor twintigste-eeuwse kunst vult het achttiende-eeuwse Algemeen Ziekenhuis, begonnen door José de Hermosilla en grotendeels gebouwd door Francisco Sabatini, met een uitbreiding met rode vinnen van Jean Nouvel die in oktober 2005 openging.[6] Guernica is waarvoor de meesten komen — getoond in het Spaanse paviljoen van de Parijse wereldtentoonstelling van 1937, daarna decennialang in het MoMA in New York, en in 1992, het jaar van de inwijding van het museum, hierheen verplaatst vanuit het Casón del Buen Retiro.[6][7] Eromheen: Dalí, Miró, Juan Gris en een diepe naoorlogse Spaanse collectie waar de meeste bezoekers straal langs lopen. 1.537.105 bezoekers in 2024.[2]

#3 Museo Nacional Thyssen-Bornemisza

Madrid | 1992 | National museum | 4.7★ (44,003 Google reviews)

Het Thyssen bestaat om de gaten van het Prado te vullen, en zijn bereik is precies het punt: Italiaanse primitieven, Duitse renaissance, Hollandse schilderkunst, impressionisme, Russisch constructivisme, Amerikaans realisme. Het opende in 1992, en een jaar later kocht de Spaanse staat 775 werken voor 300 miljoen euro.[8] Van Eycks Annunciatie-diptiek, Ghirlandaio's Portret van Giovanna Tornabuoni en Holbeins Portret van Hendrik VIII zijn de schilderijen waarvoor mensen de Paseo del Prado oversteken. Rafael Moneo verbouwde het Paleis van Villahermosa om het te herbergen.[8] 951.821 bezoekers in 2024.[2]

#4 Real Academia de Bellas Artes de San Fernando

Madrid | 1752 | Academy collection | 4.6★ (4,096 Google reviews)

Tien minuten van het Prado, in het Palacio de Goyeneche — gebouwd door José de Churriguera, later voorzien van een neoclassicistische gevel door Diego de Villanueva.[9] De in 1752 gestichte academie is waar Goya lesgaf als hoogleraar schilderkunst en als een van haar directeuren diende, en zij bezit dertien van zijn doeken, de beste Goya-collectie van Madrid na die van het Prado: De begrafenis van de sardine en drie zelfportretten daaronder.[9][10] Ook hier: Arcimboldo's Lente, de enige Arcimboldo in een Spaans museum, de monniken van Zurbarán, twee grote Rubensen en een Bellini.[9] Picasso en Dalí waren er allebei student.[10] Ook de Calcografía Nacional zit hier, met een bezit dat om Goya draait.[11]

#5 Museo Cerralbo

Madrid | 1944 | House museum | 4.6★ (8,692 Google reviews)

Het paleis van de markies van Cerralbo, met alles wat erin staat. Hij had het in 1893 als privégalerie geopend; de Spaanse staat aanvaardde de collectie in 1924, liet studenten en onderzoekers toe en constitueerde haar in 1944 als museum.[12] Meer dan 24.900 objecten — wapenrustingen, klokken, munten, wandtapijten — vullen de kamers van het huis in plaats van museumzalen, met El Greco's Franciscus in extase en een Onbevlekte Ontvangenis van Zurbarán tussen het meubilair.[12] Weinig huismusea tonen de kamers van een negentiende-eeuwse verzamelaar met deze dichtheid.

#6 Museo de Historia de Madrid

Madrid | 1929 | City museum | 4.5★ (9,834 Google reviews)

Alleen al de poort is de wandeling waard: Pedro de Ribera's achttiende-eeuwse barokportaal van het voormalige Koninklijk Hospitium van San Fernando, met de figuur van Sint Ferdinand gesneden door Juan Alonso Villabrille y Ron.[13] Het museum werd ingewijd op 10 juni 1929. Twee dingen om te zoeken. Goya's Allegorie van de stad Madrid, waarvan het centrale ovaal Joseph Bonaparte bevatte, werd voor Ferdinand VII weggekrabd en bij elke regimewisseling overgeschilderd, tot het uiteindelijk helemaal geen portret meer droeg, alleen de woorden Dos de Mayo; en León Gil de Palacio's maquette van Madrid, gebouwd tussen 1828 en 1830 en een van de oudste en belangrijkste historische stadsmaquettes van Europa.[13]

Barcelona

Voortgang: 0/6
0%
#7 Museu Nacional d'Art de Catalunya (MNAC)

Barcelona | 1934; reopened 2004 | National museum | 4.7★ (39,359 Google reviews)

De romaanse zalen zijn de reden om te komen. Nadat een Amerikaanse handelaar in 1919 fresco's van Pyrenese kerkmuren had gekocht en naar Boston verscheept, huurden de Catalaanse autoriteiten van 1919 tot 1923 dezelfde Italiaanse restauratoren in om de overgebleven muurschilderingen met strappo los te maken en naar Barcelona te brengen.[14] De Pantocrator van Sant Climent de Taüll is degene die mensen midden in de zaal stil doet staan. Daarnaast: gotische altaarstukken, het legaat Cambó, Velázquez' Sint Paulus, een Fra Angelico en meubels van Gaudí uit Casa Batlló.[14] Het museum noemt zijn middeleeuwse bezit zijn meest emblematische collectie.[15] Een uitbreiding, het Nieuwe MNAC, draait om het restaureren van het naburige Palau Victòria Eugènia.[16]

#8 Museu Picasso

Barcelona | 1963 | Artist museum | 4.4★ (40,124 Google reviews)

Geen greatest-hitsmuseum, en het is er beter om: 4.251 werken, sterk gewogen naar het begin.[17] Het opende op 9 maart 1963 op initiatief van Jaume Sabartés, Picasso's secretaris, verdeeld over vijf gotische paleizen aan de Carrer Montcada, en is het enige Picassomuseum dat tijdens het leven van de kunstenaar tot stand kwam.[17] Wetenschap en naastenliefde, geschilderd in 1897 toen hij vijftien was, laat zien wat hij toen al kon. De 58 doeken van de reeks Las Meninas, geschilderd in 1957 en in mei 1968 door Picasso zelf geschonken ter nagedachtenis aan Sabartés, laten zien wat hij vervolgens met Velázquez deed.[18][19] 1.128.140 bezoekers in 2024.[2]

#9 Fundació Joan Miró

Barcelona | 1975 | Artist foundation | 4.5★ (14,939 Google reviews)

Miró begon de stichting in 1968 te plannen en liet zijn vriend Josep Lluís Sert het gebouw ontwerpen, dat op 10 juni 1975 op Montjuïc openging: wit, van bovenaf verlicht, geschikt rond binnenhoven en terrassen zodat bezoekers er een natuurlijke route door volgen.[20] Ongeveer 10.000 stukken in collectie en bibliotheek, veel ervan geschonken door de kunstenaar zelf.[20] Alexander Calders Kwikfontein, in 1937 gemaakt voor het paviljoen van de Spaanse Republiek op dezelfde Parijse tentoonstelling waar Guernica hing, loopt hier nog steeds — achter glas, want kwikdamp is giftig.[21]

#10 La Pedrera – Casa Milà

Barcelona | Built 1906–1912 | Architectural monument | 4.6★ (113,829 Google reviews)

Het gebouw is het object. Gaudí bouwde Casa Milà tussen 1906 en 1912 met een zelfdragende stenen gevel, zonder dragende muren, waardoor de plattegronden naar believen konden worden hertekend; UNESCO plaatste het in 1984 op de lijst.[22][23] De 270 parabolische bogen van de zolder herbergen nu de Espai Gaudí-presentatie over zijn constructieve denken, en El Pis de la Pedrera, het appartement op de vierde verdieping, is ingericht als een Barcelonese woning van rond 1900.[22] De schoorstenen op het dakterras zijn waar de meeste mensen voor kwamen fotograferen.

#11 MACBA — Museu d'Art Contemporani de Barcelona

Barcelona | 1995 | Contemporary art museum | 4.3★ (15,286 Google reviews)

Richard Meiers witte doos met hellingbanen opende op 28 november 1995 aan de Plaça dels Àngels in de Raval, evenzeer gebouwd om de buurt op te stoten als om kunst te herbergen.[24] De collectie is bewust smal — ongeveer 5.000 werken, tegen zo'n 1.100 bij de opening — en bestrijkt Catalaanse en Spaanse kunst sinds 1945, met ongewone diepte in conceptuele praktijk na een bruikleen van 800 werken van Art & Language in 2011 en de collectie Rafael Tous in 2020.[24] Ze wordt in thematische herhangingen getoond in plaats van in een vaste route, zodat twee bezoeken met een jaar ertussen zelden overlappen.[25]

#12 Museu Marítim de Barcelona

Barcelona | 1936 | Maritime museum | 4.4★ (13,164 Google reviews)

De Drassanes Reials, de gotische koninklijke scheepswerven die voor het eerst in 1243 zijn opgetekend en in twee campagnes tussen 1283 en 1390 werden uitgebouwd, zijn de kern: onder die stenen beuken staan is het grootste deel van het bezoek.[26] Het museum werd op 23 oktober 1936 opgericht en heropende in 2014 toen de restauratie klaar was; het bezit portolaankaarten, navigatie-instrumenten en een replica op ware grootte van de Koninklijke Galei.[26][27] De schoener Santa Eulàlia, tussen 1997 en 2001 door het museum verworven en gerestaureerd, ligt een paar minuten verderop afgemeerd aan de Moll de la Fusta in Port Vell.[28]

Bilbao

Voortgang: 0/1
0%
#13 Guggenheim Museum Bilbao

Bilbao | 1997 | Contemporary art museum | 4.5★ (97,472 Google reviews)

Het gebouw dat stadsvernieuwing tot een werkwoord maakte. Gehry's titanium romp — 33.000 platen, elk 0,4 mm dik — opende op 18 oktober 1997 en trok in drie jaar bijna vier miljoen bezoekers, goed voor zo'n 100 miljoen euro aan regionale belastingen, meer dan het gebouw had gekost.[29] Het vaste bezit is klein maar niet bijkomstig: Richard Serra's The Matter of Time vult de 130 meter lange Arcelor-galerij, en het museum kocht bij de openingstentoonstelling eigen Rothko's.[29] Koons' Puppy bewaakt de ingang. 1.301.343 bezoekers in 2024.[2]

Seville

Voortgang: 0/3
0%
#14 Museo de Bellas Artes de Sevilla

Seville | 1835 | Provincial fine arts museum | 4.7★ (16,760 Google reviews)

De locatie is het halve argument: een mercedariërklooster uit 1594, in het begin van de zeventiende eeuw verbouwd door Juan de Oviedo y de la Bandera, waarvan de voormalige kerk nu een zaal is.[30] Het museum werd op 16 september 1835 opgericht, en zijn kracht is de zeventiende-eeuwse Sevilliaanse barok — Murillo bovenal, met Zurbarán, Valdés Leal op zijn morbidst, El Greco's portret van zijn zoon Jorge Manuel en een Velázquez.[30] Deze schilderijen zijn een paar straten verderop gemaakt, voor gebouwen als dit, en de meeste hebben de stad nooit verlaten.

#15 Casa de Pilatos

Seville | Begun 1483 | Palace museum | 4.4★ (14,820 Google reviews)

Begonnen in 1483 door Pedro Enríquez de Quiñones en voltooid door zijn zoon Fadrique, eerste markies van Tarifa, wiens bedevaart naar Jeruzalem in 1519 het huis zijn naam gaf.[31] Gotisch-mudéjar en renaissance tegelijk, is het de helderste bewaard gebleven uitspraak van wat de Andalusische adel bouwde toen de Italiaanse smaak arriveerde.[32] Zo'n 150 azulejo-ontwerpen, in de jaren 1530 gemaakt door de broers Diego en Juan Pulido, bekleden de muren — een van de grootste vroegmoderne tegelensembles waar dan ook — en vierentwintig bustes, verzameld bij de Romeinse ruïnes van Itálica, staan op de hoofdbinnenplaats.[31] De hertogelijke stichting Medinaceli beheert het nog altijd.[32]

#16 Centro Andaluz de Arte Contemporáneo

Seville | 1990; at the Cartuja since 1997 | Contemporary art centre | 4.4★ (3,702 Google reviews)

Andalusië's centrum voor hedendaagse kunst, opgericht in februari 1990, betrekt het kartuizerklooster Santa María de las Cuevas, waar Columbus te gast was bij de monniken en waar zijn stoffelijke resten van 1509 af lagen tot ze de Atlantische Oceaan overstaken.[33][34] In 1838 kocht Charles Pickman de plek en opende er drie jaar later een aardewerkfabriek; de flesvormige ovenschoorstenen staan er nog, en de zalen rijgen zich door kloostergangen en industriële loodsen.[33] Het complex werd gerestaureerd voor Expo 92, toen het als Koninklijk Paviljoen diende; het centrum trok er in 1997 in.[33][34] Weinig gebouwen tonen vier eeuwen zo onverbloemd.

Valencia

Voortgang: 0/4
0%
#17 Museu de Belles Arts de València

Valencia | 1913 | Fine arts museum | 4.6★ (10,138 Google reviews)

Gesticht op 24 juli 1913 en met zo'n 2.000 werken, grotendeels uit de veertiende tot de zeventiende eeuw.[35] De vijftiende-eeuwse Valenciaanse gotische panelen zijn de kern — altaarstukken op goudgrond, gemaakt toen Valencia een mediterrane handelsmacht was, en er zijn er heel veel. Een paar zalen verderop hangen Velázquez' zelfportret, El Greco's Johannes de Doper en Goya's portret van zijn zwager Francisco Bayeu, met Sorolla daarachter.[35] Het gebouw is het Colegio de San Pío V, het Sint-Pius V-paleis uit de zeventiende en achttiende eeuw.[35]

#18 Museo Nacional de Cerámica «González Martí»

Valencia | 1947 | National museum | 4.5★ (11,629 Google reviews)

Alleen de albasten poort rechtvaardigt de wandeling al — ontworpen door Hipólito Rovira en gehouwen door de Valenciaanse beeldhouwer Ignacio Vergara in het midden van de achttiende eeuw, toen het gotische paleis tot een barok werd omgevormd.[36] Het museum werd op 7 februari 1947 gesticht rond Manuel González Martí's schenking van zo'n 6.000 stukken en ging in 1954 open voor publiek: keramiek uit Manises en Paterna, porselein uit Alcora, een Valenciaanse betegelde keuken die González Martí zelf ontwierp, de Nimfenkoets van 1753 en twintigste-eeuwse keramiek geschonken door Picasso.[36] Valencia maakte tegels voor de Middellandse Zee, en hier ligt het bewijs.

#19 IVAM — Institut Valencià d'Art Modern

Valencia | 1989 | Modern art museum | 4.4★ (2,006 Google reviews)

Spanjes eerste centrum voor moderne kunst, geopend in februari 1989 en opgebouwd rond het werk van de beeldhouwer Julio González (1876–1942), dat door schenking en aankoop werd verworven voordat de deuren opengingen, naast een schenking van Ignacio Pinazo.[37][38] De vaste collectie telt nu ongeveer 10.000 werken.[37] Het González-bezit is de reden om te gaan, en de reden dat het IVAM niet zomaar een regionale kunsthalle is: het is de ruggengraat van het museum en niet één zaal erin, en de collectiepresentaties zijn er van binnenuit omheen gebouwd.[38]

#20 Centro de Arte Hortensia Herrero (CAHH)

Valencia | Opened 2023 | Private collection | 4.8★ (4,072 Google reviews)

De nieuwste vermelding hier en de meest onverwachte: een privéverzameling die op 11 november 2023 openging voor publiek in het gerestaureerde Palacio de Valeriola, een gebouw van middeleeuwse oorsprong boven het Romeinse Valentia, met 3.500 vierkante meter zaal.[39] Anselm Kiefer, Georg Baselitz, Andreas Gursky, Anish Kapoor en Mat Collishaw hangen naast werk dat voor bepaalde ruimtes is gemaakt — Olafur Eliassons Tunnel for unfolding time, Cristina Iglesias' Tránsito mineral, Jaume Plensa's Tempesta, Tomás Saraceno's Corona Australis 38.89 en Sean Scully's Chapel.[39][40] Zeldzaam onder nieuwe musea doordat gebouw en collectie voor elkaar zijn ontworpen.

Hoe deze lijst tot stand kwam

Twintig musea in vijf steden, gerangschikt op drie dingen in deze volgorde. Ten eerste: wat de vaste collectie bevat en of het elders te zien is. Ten tweede: het kunsthistorische gewicht van gebouw en plek, waarbij werk dat nog staat waar het gemaakt is zwaar meetelt — daarom staan een mudéjar-paleis in Sevilla en een middeleeuwse scheepswerf in Barcelona boven verscheidene grotere instellingen. Ten derde: bevestigde aanwijzingen over bezoek: gepubliceerde bezoekcijfers waar die bestaan, en daarna Google-beoordeling en aantal recensies samen gelezen.[2]

Het aantal recensies meet bezoekersstromen, geen kwaliteit, en komt als laatste. Het meest gerecenseerde museum in de Spaanse catalogus, met meer dan 155.000 recensies, staat helemaal niet op deze lijst.

Vier soorten uitsluiting, alle bewust.

Sciencecentra en niet-verzamelende expositieruimtes. De Ciudad de las Artes y las Ciencias en het Museo de las Ciencias Príncipe Felipe in Valencia, CosmoCaixa in Barcelona en de CaixaForum-locaties zijn goed in wat ze doen, maar worden beoordeeld op programmering en interactieve opstellingen in plaats van op bezit. Hetzelfde geldt voor het CCCB en het Centre del Carme, die lenen in plaats van bezitten.

Replica- en belevingsattracties. Illusiemusea, immersieve projectielocaties en op reproducties gebaseerde shows krijgen meer recensies dan verscheidene musea op deze pagina en bezitten samen geen enkel origineel werk. Zij zijn de reden dat een format als dit bestaat.

Archeologische sites. Itálica en het Antiquarium in Sevilla zijn opmerkelijk en zijn geen musea; sites meerangschikken zou juist de collecties verdringen waarvoor deze lijst bestaat.

Kerken. De kathedraal van Valencia en de basiliek van San Francisco el Grande verkopen allebei kaartjes en bezitten allebei echte schilderijen — in de tweede hangt een Goya, naast een Zurbarán[41] — maar het zijn werkende kerken waarvan de kunst de liturgie dient en niet een curatorieel betoog.

Twee catalogusnotities. «Montjuïc National Palace» en «Museu Nacional d'Art de Catalunya» zijn hetzelfde gebouw; het is één keer gerangschikt, als museum. Het Archivo de Indias in Sevilla is een werkend staatsarchief en geen museum, hoe buitengewoon zijn bezit ook is.

Klein of stil zijn diskwalificeert niets. De Real Academia de Bellas Artes de San Fernando en het Museo Cerralbo hebben de twee laagste recensieaantallen op deze pagina en zijn twee van de meest lonende vermeldingen erop.

Sluitingen zijn stuk voor stuk gecontroleerd, want Google meldt een museum dat wegens verbouwing dicht is als operationeel. Voor geen van de twintig werd een meerjarige sluiting of verbouwing gevonden. Waar de eigen site van een instelling onbereikbaar was — die van het Prado, van het Guggenheim en van de Fundació Miró blokkeren geautomatiseerde verzoeken, en de domeinen van het Spaanse cultuurministerie en van de Junta de Andalucía falen momenteel de certificaatvalidatie — viel de controle terug op encyclopedische bronnen en gepubliceerde bezoekcijfers in plaats van op een mededeling uit de eerste hand. Twee lopende bouwprojecten zijn het weten waard en geen van beide sluit een museum: de uitbreiding van het MNAC draait om het restaureren van het naburige Palau Victòria Eugènia,[16] en de Zaal der Koninkrijken van het Prado is een apart gebouw naast de hoofdzalen.[3]

Stichtingsdata, bezit en toeschrijvingen komen uit de eigen publicaties van de instellingen, uit nationale en regionale cultuurministeries en uit grote encyclopedieën, in de tekst geciteerd en hieronder opgesomd. Elke URL in die lijst is opgehaald en werkend bevonden. Openingstijden, entreeprijzen en tijdelijke tentoonstellingen ontbreken bewust: ze veranderen sneller dan enig artikel kan bijhouden, en de eigen site van het museum is daarvoor de enige bron die vertrouwen verdient.

References

  1. 1.List of World Heritage Sites in Spain. Wikipedia ↗
  2. 2.List of most-visited art museums (2024 attendance, after The Art Newspaper, April 2025). Wikipedia ↗
  3. 3.Museo del Prado. Wikipedia ↗
  4. 4.The Garden of Earthly Delights. Wikipedia ↗
  5. 5.Black Paintings. Wikipedia ↗
  6. 6.Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía. Wikipedia ↗
  7. 7.Guernica — Pablo Picasso. Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía ↗
  8. 8.Museo Thyssen-Bornemisza. Wikipedia ↗
  9. 9.Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Wikipedia (Spanish) ↗
  10. 10.Royal Academy of Fine Arts of San Fernando. Wikipedia ↗
  11. 11.Real Academia de Bellas Artes de San Fernando. Real Academia de Bellas Artes de San Fernando ↗
  12. 12.Museo Cerralbo. Wikipedia ↗
  13. 13.Museo de Historia de Madrid. Wikipedia (Spanish) ↗
  14. 14.Museu Nacional d'Art de Catalunya. Wikipedia ↗
  15. 15.The Collection. Museu Nacional d'Art de Catalunya ↗
  16. 16.New MNAC — the museum in transformation. Museu Nacional d'Art de Catalunya ↗
  17. 17.Museu Picasso. Wikipedia ↗
  18. 18.Las Meninas (Picasso). Wikipedia ↗
  19. 19.Museu Picasso de Barcelona. Museu Picasso de Barcelona ↗
  20. 20.Joan Miró Foundation. Wikipedia ↗
  21. 21.Mercury Fountain. Wikipedia ↗
  22. 22.Casa Milà (La Pedrera). Wikipedia ↗
  23. 23.La Pedrera – Casa Milà. Fundació Catalunya La Pedrera ↗
  24. 24.Barcelona Museum of Contemporary Art (MACBA). Wikipedia ↗
  25. 25.MACBA Collection. Museu d'Art Contemporani de Barcelona ↗
  26. 26.Maritime Museum of Barcelona. Wikipedia ↗
  27. 27.Shipyards and galleys — permanent exhibition. Museu Marítim de Barcelona ↗
  28. 28.Schooner Santa Eulàlia. Museu Marítim de Barcelona ↗
  29. 29.Guggenheim Museum Bilbao. Wikipedia ↗
  30. 30.Museum of Fine Arts of Seville. Wikipedia ↗
  31. 31.Casa de Pilatos. Wikipedia ↗
  32. 32.Casa de Pilatos. Fundación Casa Ducal de Medinaceli ↗
  33. 33.Monasterio de Santa María de las Cuevas (La Cartuja). Wikipedia (Spanish) ↗
  34. 34.Centro Andaluz de Arte Contemporáneo. Wikipedia ↗
  35. 35.Museu de Belles Arts de València. Wikipedia ↗
  36. 36.González Martí National Museum of Ceramics and Decorative Arts. Wikipedia ↗
  37. 37.Institut Valencià d'Art Modern (IVAM). Wikipedia ↗
  38. 38.IVAM — Institut Valencià d'Art Modern. IVAM ↗
  39. 39.Centro de Arte Hortensia Herrero. Wikipedia (Spanish) ↗
  40. 40.Collection — Hortensia Herrero Art Centre. Centro de Arte Hortensia Herrero ↗
  41. 41.Royal Basilica of Saint Francis the Great, Madrid. Wikipedia ↗
artbarcelonabilbaomadridmuseumsspaintravelvalencia-es
Discussie0 reacties

Meld je aan om mee te doen aan de discussie.

Nog geen reacties — wees de eerste.

caleido

versie 1.0.372

Word lid van DiscordomelasOver onsStedenPrivacybeleidServicevoorwaardenGegevensverwijderingHelp
© 2026 Caleido