Alışılmadık derecede yoğun bir ilk yarıdan dokuz albüm
CE
Caleido Editorial Team25 Temmuz 20268 dk okuma0 görüntülenme
2026'nın ilk yarısı caz müziğin her seviyesinde yoğun geçti. Pat Metheny, kendisinden çok daha genç müzisyenlerle çaldığı Side Eye projesine devam etti. Maria Schneider'ın orkestrası American Crow ile geri döndü. Immanuel Wilkins, Village Vanguard'da canlı kayıt yaptı — hâlâ belirli türden bir caz itibarının kazanıldığı ya da kaybedildiği yer.
Ortadaki kuşak en maceracı işleri çıkardı: Craig Taborn'un Dream Archives'ı, Mark Turner'ın Patternmaster'ı, Adam O'Farrill'in Elephant'ı ve Dave Douglas'ın Transcend'i, besteyle açık doğaçlama arasında bir yerde duruyor, ama hiçbirine tamamen teslim olmuyor.
Shabaka'nın Of the Earth'ü ise saksafondan uzaklaşıp flütlere ve daha sessiz, daha törensel bir müziğe yönelişini sürdürüyor — iki kayıt önce bir sapma gibi görünen bu geçiş, şimdi planın ta kendisi gibi duruyor.
Metheny'nin kendisinden otuz-kırk yaş genç müzisyenlerle çaldığı devam eden projesi, geç kariyerinin en rahat çalınışlarını üretmeye devam ediyor. Bir miras gösterisinden ziyade cömert bir grup liderliği.
Maria Schneider Orchestra · jazzthing 162, jazzthing.de
Neredeyse hiç kimsenin girişmediği büyük topluluk yazıcılığı – Schneider bir orkestra için başkalarının bir dörtlü için yazdığı gibi besteliyor ve detaylar çok iyi bir kulaklığı hak ediyor.
Vanguard, yetmiş yıldır bu müziğin ünlerinin kazanıldığı mekândır ve Wilkins'in dörtlüsü bundan hiç gözü korkmamış bir edayla çalıyor. Yılın en heyecan verici canlı caz belgesi.
Shabaka · jazz, musikexpress.de, rolling stone 26–03
Shabaka Hutchings saksafondan uzaklaşıp flütlere ve törensel sessizliğe yönelmeyi sürdürüyor. İki albüm önce bir sapma gibi görünen şey, şimdi açıkça varış noktası olarak okunuyor.
Taborn, yazılı materyal ile serbest doğaçlama arasındaki dikişi neredeyse herkesten daha inandırıcı bir şekilde işliyor ve bu özellikle sabırlı bir örnek. Ödüllendirici, anında değil.
Turner'ın tonu — kuru, kontrollü, kesin — çağdaş saksafon çalımındaki en ayırt edici tonlardan biri olmayı sürdürüyor ve buradaki besteler ona alan tanırken asla gösteriş yapmıyor.
Trompetçinin besteleri giderek daha tuhaf ve daha kendinden emin hale geliyor — köşeli temalar, beklenmedik enstrümantasyon, onu her yere takip eden bir grup. Yeni dinleyiciler için yılın gerçek keşiflerinden biri.
Jensen yıllardır diğer orkestra şeflerinin davet ettiği trompetçiydi; kendi albümünü yönetirken, ton ve kompozisyon içgüdüleri nihayet eşit ağırlıkta yer alıyor.
Bu liste nasıl hazırlandı
All About Jazz'ın yıl ortası en iyileri listesi, Jazzwise ve uzman caz yayınlarının yıl ortası kapsamından derlenmiştir. Yalnızca 26 Temmuz 2026 veya öncesinde yayımlanan albümler dahil edilmiştir. Sanatçılar, albüm adları ve yayım yılları MusicBrainz üzerinden doğrulanmıştır.
Henüz yorum yok — ilk sen ol.