Yirmi koleksiyon barındırdıklarına göre sıralandı — ve en kalabalık ikisi neden hikâyenin tamamı değil
Floransa, metrekare başına Avrupa'nın başka hiçbir yerinde olmadığı kadar çok sanat eseri barındırır ve buna denk bir müze sorunu vardır: en ünlü iki koleksiyon, ziyaret eden neredeyse herkesi kendine çekerken, birinci sınıf eserler barındıran bir düzine kurum birkaç sokak ötede yarı boş durur. Uffizi'nin bağlı olduğu kurum — Palazzo Pitti ile Boboli Bahçeleri'ni de yönetiyor — 2024'te 5.294.968 ziyaret aldı; İtalyan devlet müzeleri arasında yalnızca Kolezyum arkeoloji parkından sonra ikinci sırada.[1] Uffizi'nin kapısından on dakikalık yürüyüş mesafesindeki Museo Horne, bir yılda Uffizi'nin öğle yemeğinden önce ağırladığından daha az ziyaretçi ağırlar.
Bu liste, koleksiyonların gerçekte ne barındırdığına göre sıralanmıştır; içlerinden kaç kişinin geçtiğine göre değil. Bilinçli olarak bir müze listesidir: kiliseler dahil edilmemiştir, gerçi Floransa'daki birkaçı adı dışında her bakımdan müzedir. Sanat hâlâ kendisi için resmedildiği odada duruyorsa — bir keşiş hücresi, bir şapel, bir ailenin özel ibadet odası — bu burada çok şey ifade eder; çünkü Floransa, Rönesans eserlerini bir galeri duvarında değil, hâlâ özgün konumunda görebileceğiniz ender şehirlerden biridir.
Florence | Building begun 1560 | State gallery | 4.7★ (94,539 Google reviews)
Vasari bu binayı 1560'ta I. Cosimo için Floransa magistralarına ofisler — uffizi — olarak yaptı; Medici'ler koleksiyonlarını üst kattaki koridora astı ve 1737'de hanedanın son üyesi, Floransa'dan hiç çıkmaması koşuluyla koleksiyonun tamamını şehre vasiyet etti.[3] Bu vasiyetin getirisi, dünyanın herhangi bir yerindeki en yoğun Rönesans resmi birikimidir: Botticelli'nin Primavera ve Venüs'ün Doğuşu tek salonda, Leonardo'nun Müjde'si, Michelangelo'nun Doni Tondo'su, Titian'ın Urbino Venüsü, Caravaggio'nun Medusa'sı.[2] Pitti Sarayı ve Boboli Bahçeleri'ni de yöneten üst kurumu, 2024'te 5,294,968 ziyaret kaydetti — İtalya'daki tüm devlet müzeleri arasında ikinci, yalnızca Kolezyum parkının ardından.[1] Saatli giriş bileti alın; kapıda giriş yaparak gezmenin hiçbir yolu yok.
Florence | 1784 | State gallery | 4.6★ (57,696 Google reviews)
Uffizi'den daha küçük ve çok daha uzmanlaşmış; neredeyse tamamen tek bir eser için ziyaret edilir: 1873'te Piazza della Signoria'dan buraya, hava koşullarından korumak için taşınan Michelangelo'nun Davud'u.[5] Yaklaşma biçimi çoğu insanın beklediğinden daha önemlidir — dört tamamlanmamış Prigioni'nin sıralandığı bir koridordan yukarı yürürsünüz; figürler hâlâ bloklarına yarı gömülüdür; sonra koridorun ucunda Davud, kendi kubbesinin altında belirir. Michelangelo eserlerinin ötesinde 1300'den 1600'e uzanan ciddi bir Floransa resmi koleksiyonu ve Medici ile Lorraine saraylarından tarihî müzik aletleri müzesi vardır.[4]
Florence | 1458 | Palace museum | 4.6★ (36,354 Google reviews)
Sarayın çekirdeği 1458'den kalmadır ve hırsı parasını aşan bir bankacı olan Luca Pitti için yapılmıştır; Medici'ler yüz yıl sonra satın alıp burayı grandük sarayı haline getirmiştir.[7] Palatina Galerisi hâlâ eski prens usulüne göre asılıdır — çerçeveler üç sıra derinliğinde üst üste, kronoloji yok, kayda değer duvar metni yok — asıl mesele de zaten budur ve galeri Raphael ile Titian'ın en büyük yoğunluklarından birini barındırır.[6] Binayı dört müze daha paylaşır ve Boboli Bahçeleri arkasındaki tepeye tırmanır. Bunu bir saat değil, yarım gün olarak planlayın.
Florence | 1865 | National museum | 4.7★ (9,133 Google reviews)
Floransa halkın hayalinde bir resim kenti, gerçekte ise bir heykel kentidir; bu iddianın ortaya konduğu yer de burasıdır. Sonradan polis merkezi ve hapishane olarak hizmet veren 13. yüzyıldan kalma bir kamu binası, 1865'te ulusal müzeye dönüştürüldü.[9] İçeride: Donatello'nun mermer ve bronz Davut'ları, Aziz George'u, Michelangelo'nun Bacchus ve Brutus'u, Cellini, Giambologna ve Brunelleschi ile Ghiberti'nin 1401'de Vaftizhane kapıları için sunduğu iki deneme paneli — genellikle Rönesans'ın başlangıç işareti sayılan yarışma — kendiniz karar verebilmeniz için yan yana sergilenir.[8]
Florence | Reopened 2015 | Cathedral museum | 4.6★ (11,596 Google reviews)
Duomo'da, Vaftizhane'de ve Giotto'nun çan kulesinde başınızı kaldırıp baktığınız neredeyse her şey bir kopyadır; asılları içeri alındı ve gittikleri yer burasıdır.[10] Uzun bir yeniden inşa sürecinin ardından müze, 19 Ekim 2015'te 6.000 metrekarelik sergi alanıyla yeniden açıldı; Ghiberti'nin Cennet Kapıları'nın karşısına bakan, katedralin yıkılmış Ortaçağ cephesinin tam ölçekli bir yeniden yapımı da buna dahil.[11] Donatello'nun sıska ahşap Tövbekâr Mecdelli Meryem'i ve Michelangelo'nun bitmemiş Bandini Pietà'sı da burada. Floransa'nın en iyi tasarlanmış müzesidir ve büyük müzeler arasında en az kalabalık olanlardan biridir.
Florence | Museum since 1869 | Convent museum | 4.7★ (3,637 Google reviews)
Yaşlı Cosimo, 1430'larda bu Dominiken manastırını yeniden inşa etmesi için Michelozzo'ya para ödedi ve Fra Angelico üst kattaki her keşiş hücresine bir fresk yaptı — her biri tek başına dua eden bir kişi için yapılmış kırk kadar küçük, sessiz resim.[13] Merdivenlerin başındaki Müjde herkesin fotoğrafladığı eserdir; hücreler ise buraya gelme nedenidir. Savonarola burada başrahipti ve odaları korunmuştur.[12] Erken gidin: yatakhane dar ve bir tur grubu orayı dolduruyor.
Florence | 1520 | Mausoleum museum | 4.7★ (7,331 Google reviews)
Michelangelo, Yeni Sakristi'ye 1520'de bir Medici mezar şapeli olarak başladı ve hem mimarisini hem heykelini kendisi tasarladı; bu yüzden mekân, nesneleri barındıran bir kap değil, tek bir nesne gibi işler.[15] Alegorik Gece ve Gündüz, Şafak ve Alacakaranlık figürleri, lahit kapaklarından tehlikeli görünen ama hiç de öyle olmayan açılarla kayar. Hemen yanındaki Prensler Şapeli ise karşıt savdır: devasa, renkli taş kakmalı ve üç yüzyıl boyunca tamamlanmamış.[14]
Florence | 1422 | Fresco chapel | 4.4★ (1,673 Google reviews)
1422'de sipariş edilen, Masolino ile henüz çok genç Masaccio tarafından resimlenen ve yaklaşık altmış yıl sonra Filippino Lippi tarafından tamamlanan Santa Maria del Carmine'deki bu şapel, Erken Rönesans'ın Sistine Şapeli olarak anılagelmiştir.[17] Masaccio'nun Vergi Parası ve Cennet'ten Kovulma freskleri — Adem ile Havva'nın haykırışı, tek yönden aydınlatılmış — resmin ağırlık ve gölge kazandığı andır; Floransalı sanatçı kuşakları onları kopyalamak için buraya gelmiştir.[16] Girişler saatli ve ziyaretçi sayısı sınırlı, o yüzden rezervasyon yapın.
Florence | 1444 | Palace museum | 4.5★ (10,222 Google reviews)
Michelozzo'nun 1444'te başlanan sarayı, sonraki her Floransa sarayının kendisiyle hesaplaştığı prototiptir ve Medici ailesinin Palazzo Vecchio ile Pitti'den önceki eviydi.[18] Gitme sebebi tek bir küçük oda: Benozzo Gozzoli'nin 1459'da özel şapelin üç duvarına fresk olarak işlediği Müneccim Kralların Geçit Töreni, kutsal kitaptan bir atlı alayı kılığına girmiş bir Medici aile portresi, hâlâ kendisi için yapıldığı odada. Aynı anda yalnızca bir avuç ziyaretçi kabul ediliyor, ki bu tam da yerinde.
Florence | Begun 1299 | Civic palace museum | 4.7★ (25,940 Google reviews)
Hâlâ Floransa'nın belediye binası ve hâlâ kentin siyasetinin içinde yaşandığı yapı.[19] Salone dei Cinquecento kocaman ve Vasari'nin freskleriyle kaplı; bu fresklerin altında Leonardo ile Michelangelo'nun yarım kalmış savaş sahneleri başlanmış ve kaybolmuştur; bu, Batı sanatındaki en ünlü yokluktur. Michelangelo'nun Zafer Dehası salonun içinde durur; I. Francesco'nun küçücük, aynalarla kaplı Studiolo'su ise salonun hemen yanında, gizli bir yerdedir.[20] Kuleye ayrı olarak çıkılabilir ve merdivenleri göze almaya değer.
Florence | Opened 1930 | Science museum | 4.5★ (8,604 Google reviews)
Uffizi'ye bir dakika mesafedeki 11. yüzyıl Palazzo Castellani'de yer alan müze, Medici'lerin ve Lorraine grandüklerinin iki yüzyıl boyunca topladığı bilimsel aletleri barındırır.[22] Galileo'nun yaptığı, günümüze ulaşan iki teleskop ile Jüpiter'in uydularını ilk kez gördüğü kırık objektif merceği burada.[21] Halkalı küreler, usturlaplar ve erken dönem deney aletleri, Rönesans Floransası'nın dünyayı ölçmeyi de en az onu resmetmek kadar ciddiye aldığını gösterir — müze sessiz, iyi etiketlenmiş ve doksan dakikada rahatça gezilir.
Florence | 1870 | Archaeological museum | 4.3★ (123 Google reviews)
1870'te kurulan ve 1620'de bir Medici prensesi için inşa edilen bir saray olan Palazzo della Crocetta'ya yerleştirilen bu müze, İtalya'da Vatikan ve Roma'dakilerden sonra en önemli Etrüsk koleksiyonudur.[26] Bronz Arezzo Chimera'sı ile François Vazosu — üzerinde iki yüzden fazla adlandırılmış figür bulunan bir Attika krateri — insanların görmek için yollara düştüğü eserlerdir; Mısır bölümü ise İtalya'da yalnızca Torino'nunkinden sonra gelir.[25] Barındırdıklarına göre şaşırtıcı biçimde az ziyaretçi alıyor; bu, programınıza bağlı olarak ya bir skandal ya da bir fırsat.
Florence | 1419 | Social history museum | 4.6★ (1,627 Google reviews)
Brunelleschi bu işi 1419'da ipek dokumacıları loncasından aldı ve inşa ettiği loggia genellikle ilk Rönesans yapısı olarak gösterilir.[24] Burası bırakılmış bebekler için bir hastaneydi ve yüzyıllarca bu işlevi gördü. 24 Haziran 2016'da sekiz yıllık bir restorasyonun ardından yeniden açılan müze, bu hikâyeyi sanat eserleriyle birlikte anlatıyor: della Robbia'nın cephedeki kundaklanmış bebekleri, Ghirlandaio'nun Müneccim Kralların Tapınması ve terk edilmiş bebeklerin yanına bırakılan küçük nişanelerin — ikiye bölünmüş bir madeni para, bir kurdele parçası — bulunduğu bir oda; böylece geri dönen bir anne hangi çocuğun kendisine ait olduğunu kanıtlayabilirdi.[23] Dünyanın neresinde olursa olsun, bu kadar derinden sarsan az müze vardır.
Florence | House museum | 4.8★ (2,877 Google reviews)
Mirası olan ve hiçbir ölçü tanımayan İngiliz-İtalyan Frederick Stibbert, Montughi tepesindeki bir villayı 36.000'den fazla nesneyle doldurdu ve şehre bıraktı.[29] Merkezdeki bölüm Cavalcade: on dört atlı şövalye ve tam Avrupa zırhı içindeki düzinelerce figürden oluşan, vitrin dizisi yerine bir geçit alayı gibi düzenlenmiş bir salon. Japon ve İslam silah koleksiyonları, kendi ülkelerinin dışındakiler arasında en iyilerden.[28] Merkezin kuzeyinde, otobüsle bir yol mesafesinde; bu yüzden Uffizi'de kuyruk hiç ilerlemezken orası boş kalıyor.
Florence | 1775 | Natural history museum | 4.5★ (1,533 Google reviews)
1775'te halka açılan La Specola, hâlâ açık olan Avrupa'nın en eski bilim müzesi olduğu iddiasını rahatlıkla taşıyor ve adını 1790'da eklenen astronomi gözlemevinden alıyor.[33] Ününü anatomik mum heykellere borçlu: 18. yüzyılın sonlarında öğretim için modellenmiş, diseksiyon uygulanmış yüzlerce insan figürü; rahatsız edici ve güzel, aşağı yukarı eşit ölçüde. On üç oda ekleyen ve tarihî sergileri restore eden uzun bir yenilemenin ardından 22 Şubat 2024'te yeniden açıldı.[34] Floransa Üniversitesi Doğa Tarihi Müzesi'nin bir parçası ve Palazzo Pitti'nin hemen yanında.
Florence | 2014 | Modern art museum | 4★ (1,650 Google reviews)
24 Haziran 2014'te Santa Maria Novella Meydanı'ndaki eski Leopoldine okulunda açıldı; Floransa'nın 1600'de ilgi göstermeyi bıraktığı yolundaki suçlamaya verdiği yanıt budur.[27] Kalıcı sergi kentin koleksiyonlarından yararlanıyor ve 20. yüzyılın ilk yarısının İtalyan sanatına — Morandi, de Chirico, Fontana, Marini — odaklanıyor; geçici programı ise ziyaretçi sayılarının ima ettiğinden her zaman daha iyi. Üç gün boyunca altar panoları görmenin ardından yararlı bir düzeltme.
Florence | 1489 | Exhibition venue | 4.6★ (12,371 Google reviews)
Kalıcı koleksiyonu yok; yine de listede yer almayı hak ediyor: Palazzo Strozzi, Floransa'nın uluslararası haberlere konu olan sergilerini, Medici'lerinkinden daha büyük olmak için inşa edilmiş 1489 tarihli bir sarayda açtığı yerdir.[30] Programda eski ustalar ile yaşayan sanatçılar dönüşümlü olarak yer alıyor; avludaki yerleştirmeleri gezmek genellikle ücretsiz. Gitmeden önce ne sergilendiğine bakın, gittikten sonra değil — bu, buradaki değeri tamamen ziyaret tarihinize bağlı olan tek maddedir.[30]
Florence | Opened 1859 | House museum | 4.4★ (971 Google reviews)
Michelangelo bu mülkün sahibiydi ve onu yeğenine bıraktı; yeğeninin oğlu ise burayı aile adına adanmış bir mabet haline getirip sanatçının yaşamını konu alan resimlerle süsledi.[31] İki rölyef bileti haklı çıkarıyor: Merdivenler Madonnası ve Kentaurlar Savaşı; ikisi de Michelangelo henüz Medici hanesinde bir gençken yontulmuş ve ikisi de kimsenin ona öğretmediği bir biçimde düşünen bir heykeltıraşı gösteriyor. Evde ayrıca, koruma amacıyla dönüşümlü olarak sergilenen çizimler var.
Florence | House museum | 4.6★ (1,501 Google reviews)
Florence | House museum | 4.6★ (177 Google reviews)
Botticelli üzerine ilk ciddi monografiyi yazan İngiliz mimar ve bilgin Herbert Percy Horne, via de' Benci'de bir Rönesans sarayı satın aldı, onu 14. ve 15. yüzyıla ait sanat eserleri ve mobilyalarla döşedi ve her şeyi İtalya'ya bıraktı.[35] Bu, kapsamlı bir koleksiyondan çok bir uzman koleksiyonu — bir Giotto, bir Masaccio paneli, majolika, sandıklar, aletler — bir ev gibi düzenlenmiş. Uffizi'den yirmi dakika uzakta ve aşağı yukarı beş yüz kat daha sessiz.
Yirmi müze, üç ölçüte göre sıralandı: kalıcı koleksiyonun neyi barındırdığı ve bunun başka bir yerde görülüp görülemeyeceği; binanın ve mekânın sanat tarihi ağırlığı; ve ziyaretçi nezdindeki itibara dair doğrulanmış kanıtlar — İtalya Kültür Bakanlığı'nın devlet müzelerine ilişkin ziyaretçi sayıları,[1] ve Google puanları ve yorum hacmi, bir yere girdikten sonra ziyaretçilerin onu gerçekte nasıl değerlendirdiğine dair ikincil bir gösterge olarak.
Tek başına popülerlik listeye girmek için yeterli değildi. Floransa'nın en çok yorum alan "müzeleri" arasında Leonardo'nun makineleri etrafında kurulmuş, kopyalara ve deneyime dayalı birkaç cazibe merkezi, bir illüzyon müzesi ve bir sürükleyici projeksiyon mekânı var; bazıları Bargello'dan birkaç misli daha fazla yorum alıyor. Yaptıkları işte kötü oldukları için değil, hiçbiri bir koleksiyon barındırmadığı için dışarıda bırakıldılar; bu ise bir koleksiyonlar listesi. Aynı nedenle, Google'ın müze olarak kaydettiği arkeolojik parklar ve yeraltı turları da yok.
Buradaki olgular — kuruluş tarihleri, yeniden açılış tarihleri, neyin nerede asılı olduğu — kurumların kendi yayınlarından ve büyük ansiklopedilerden alındı; metin içinde atıfla belirtildi ve aşağıda listelendi. Açılış saatleri, bilet fiyatları veya güncel geçici sergiler hakkında hiçbir şey belirtilmedi, çünkü bunlar herhangi bir makalenin takip edebileceğinden daha hızlı değişiyor; gitmeden önce müzenin kendi sitesine bakın.
Henüz yorum yok — ilk sen ol.