On beş koleksiyon; gerçekte neye sahip olduklarına, onu barındıran salonlara ve insanların geldiğine dair kanıtlara göre sıralandı
New York'un arkasında bir kraliyet koleksiyonu yok. Müzelerindeki hemen her şey son bir buçuk yüzyıl içinde, adları hâlâ kapılarda duran özel kişiler tarafından satın alındı, kazıldı, sipariş edildi ya da uğruna tartışıldı; şehrin müzeleri de bunun ürettiği karaktere sahip: fikirli, dengesiz ve bir ulusal müzenin yalnızca yeterli olacağı yerlerde olağanüstü derin.
Asıl mesele yoğunlaşma. Fifth Avenue'nun birkaç mil çevresinde, Mısır'ın 1965'te Amerika Birleşik Devletleri'ne armağan ettiği bir Mısır tapınağının içinde durabilir, 1907'de Avrupa resmini kıran tabloya bakabilir, Gilded Age'den kalma bir konakta üç Vermeer bulabilir ve kendisi de bir UNESCO Dünya Mirası'nın parçası olan bir Frank Lloyd Wright rampasını tırmanabilirsiniz.[3][8] Yalnızca Metropolitan Sanat Müzesi 2025'te 5,984,091 ziyaretçi çekti; bu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki her müzeden fazla.[2]
Ölçek argümanın tamamı değil. New York'u ayıran şey, ikinci ve üçüncü sırasının başka bir şehrin birincisi olacak olması: Kuzey Amerika'nın ikinci büyük Mısır koleksiyonunu barındıran bir semt müzesi,[9] üç Gutenberg İncili bulunan özel bir kütüphane,[13] üç Velázquez, beş Goya ve yedi El Greco'ya sahip bir Washington Heights kurumu.[15]
Aşağıda on beş müze, beş grup hâlinde sıralanıyor. Birkaç önemli kurum, değerlendirilip elendikleri için değil, henüz Caleido'nun kataloğunda yer almadıkları için eksik — bunlar arasında American Museum of Natural History, The Met Cloisters (resmen Metropolitan Museum'un parçası, gerçi Fort Tryon Park'taki binası başlı başına bir varış noktası), Noguchi Museum, Studio Museum in Harlem, El Museo del Barrio ve Museum of the City of New York var.
New York | 1870 | Encyclopedic art museum | 4.8★ (88,000 Google reviews)
1870'te kurulan Met, on yedi küratöryel bölüme yayılmış kabaca 1.5 milyon eser barındırıyor; tek çatı altında Sümer mühürlerinden yirminci yüzyıl resmine uzanan ansiklopedik bir kapsam.[1] Mısır, Dendur Tapınağı'nı 1965'te Amerika Birleşik Devletleri'ne bağışladı; 27 Eylül 1978'den beri tapınak, önündeki havuzun Nil'in yerini tuttuğu cam duvarlı bir salonda, kapalı mekânda duruyor.[1][3] American Wing, Leutze'nin 1851 tarihli Washington Delaware'i Geçiyor tablosunu ve bir dizi dönem odasını barındırıyor.[1] 2025'te 5,984,091 ziyaretçi çekti; ülkedeki her müzeden fazla.[2]
New York | 1929 | Museum of modern and contemporary art | 4.6★ (60,115 Google reviews)
Üç kadın — Abby Aldrich Rockefeller, Lillie P. Bliss ve Mary Quinn Sullivan — MoMA'yı 7 Kasım 1929'da kurdu ve başlattıkları koleksiyon modern sanat tartışmasının kurallarını hâlâ belirliyor: Picasso'nun Les Demoiselles d'Avignon'u, Van Gogh'un Yıldızlı Gece'si, Monet'nin Nilüferler'i, Warhol'un Campbell's Soup Cans'i.[4] Resmin ötesinde 200,000'den fazla eser barındırıyor; bunlara yaklaşık 22,000 film ile tasarlanmış nesneyi tuval kadar ciddiye alan mimarlık, tasarım ve fotoğraf bölümleri dahil.[4] 2019 yeniden inşası 47,000 fit kare sergi alanı ekledi; 2024'te 2,657,377 kişi geldi.[4][2]
New York | Reopened 2025 (museum opened 1935) | Private collection in a historic house | 4.6★ (3,785 Google reviews)
Henry Clay Frick'in 1913'te Carrère and Hastings'e sipariş ettiği Fifth Avenue'daki evi 1935'te müze olarak açıldı ve Annabelle Selldorf'un on salon ekleyen restorasyonunun ardından 17 Nisan 2025'te yeniden açıldı.[5][6] Kabaca 1,800 eser beyaz küplerde değil, ev odalarında asılı: üç Vermeer, Bellini'nin Çölde Aziz Francis'i, Holbein'in Thomas More ve Thomas Cromwell portreleri, Rembrandt'ın 1658 tarihli otoportresi ile Polonyalı Süvari ve Fragonard'ın Aşkın İlerleyişi panoları.[5][6] Odalar az sayıda ve ölçüt hiç düşmüyor.
New York | 1937; Wright building opened 1959 | Modern art museum | 4.3★ (25,052 Google reviews)
Wright'ın sarmalı 21 Ekim 1959'da açıldı ve 7 Temmuz 2019'da, Frank Lloyd Wright'ın 20. Yüzyıl Mimarlığı başlığı altındaki sekiz yapıdan biri olarak UNESCO Dünya Mirası Listesi'ne alındı — bu listede söz konusu statüye sahip tek girdi.[7][8] Gitmenin yarı nedeni bina, ama koleksiyon da hatırı sayılır: Solomon Guggenheim'ın nesnel olmayan sanat koleksiyonu ve Justin K. Thannhauser'in 1963'ten itibaren bağışladığı tablolar; aralarında Picasso'nun Ütü Yapan Kadın ve Kör Adamın Yemeği eserleri var, 1965'ten beri kendilerine ait bir kanatta sergileniyorlar.[7][35] 2023'te 861,374 ziyaretçi kaydetti.[2]
New York | 1823 | Encyclopedic art museum | 4.7★ (9,575 Google reviews)
1823'te kurulan ve 1897'den beri McKim, Mead & White imzalı 560,000 fit karelik bir binada yer alan Brooklyn, yaklaşık 500,000 nesne barındırıyor ve turist güzergâhının dışında kalmış büyük bir müze.[9] Mısır koleksiyonu Kuzey Amerika'nın ikinci büyüğü; hanedan öncesi Bird Lady heykelciği ve Brooklyn Papirüsü burada.[9] Judy Chicago'nun 2002'de bağışlanan The Dinner Party eseri, Elizabeth A. Sackler Center for Feminist Art'ın Mart 2007'de açılışından beri kalıcı olarak sergileniyor ve başka hiçbir yerde yok.[9][10] 1929'da açılan on dokuz Amerikan dönem odası, Amerikan salonlarının çekirdeğini oluşturuyor.[9]
New York | 1930 | Museum of American art | 4.5★ (14,042 Google reviews)
Tümüyle Amerikan sanatına adanmış; 1930'da heykeltıraş Gertrude Vanderbilt Whitney tarafından, çevrelerin görmezden geldiği sanatçıları desteklemek için kuruldu.[11] Hopper, O'Keeffe, Calder, Basquiat ve Ringgold imzalı 27,000'den fazla eser, Amerikan sanatının en uzun soluklu genel sergisi olan Bienal'in arkasında duruyor.[11] Edward Hopper'ın eserlerinin ve arşiv malzemesinin dünyadaki en büyük deposu; bu da onu ressamı gerçekten anlamak için tek yer yapıyor.[12] Renzo Piano'nun Gansevoort Street'teki binası, şehrin kolonsuz en büyük salonlarıyla 1 Mayıs 2015'te açıldı; 2024'te 888,816 ziyaretçi geldi.[12][2]
New York | 1924 (library completed 1906) | Library and museum | 4.7★ (4,752 Google reviews)
Charles McKim, Pierpont Morgan'ın kütüphanesini evinin yanına inşa etti ve 1906'da tamamladı; oğlu 1924'te 1.5 milyon dolarlık bir bağışla kütüphaneyi bir mütevelli heyetine devrederek özel bir hazineyi kamusal bir kuruma dönüştürdü.[13] Koleksiyon kitabı bir sanat biçimi olarak ele alıyor: üç Gutenberg İncili, 1,100'den fazla tezhipli el yazması, Dickens'ın Bir Noel Şarkısı müsveddesi, Beethoven, Mozart ve Chopin'in el yazısıyla notalar ve yaklaşık 12,000 desen.[13] Morgan'ın özel çalışma odası ile kasası, Renzo Piano'nun 2006 genişletmesinden sonra ziyarete açıldı ve o odalar en az vitrinler kadar asıl mesele.[13]
New York | 1904 | Museum and research library | 4.4★ (179 Google reviews)
Archer M. Huntington derneği 18 Mayıs 1904'te kurdu ve Audubon Terrace'taki Beaux-Arts binayı, derneğin İspanya dışında eşsiz saydığı İspanyol sanatıyla doldurdu: 18,000'den fazla eser arasında üç Velázquez, beş Goya ve yedi El Greco; ardında da 250,000'den fazla kitaplık bir kütüphane.[14][15] 1911'de Sorolla'ya Vision of Spain'i ısmarladı; 1913 ile 1919 arasında boyanan ve 200 çizgisel fitten uzun olan on dört pano, hâlâ ısmarlandıkları salonu çevreliyor.[15] Audubon Terrace'ın yenilenmesi sürüyor, dolayısıyla kalıcı koleksiyonun bazı bölümleri sergide olmayabilir.[16]
New York | 2001 | Private museum of Austrian and German art | 4.4★ (2,948 Google reviews)
Salonlar kapalı ve 12 Kasım 2026'da yeniden açılıyor.[19] Ronald Lauder ile Serge Sabarsky'nin yirminci yüzyıl başı Avusturya ve Alman sanatına ayrılmış müzesi, Kasım 2001'de Fifth Avenue'daki William Starr Miller House'ta açıldı: Wiener Werkstätte'nin yanında Klimt, Schiele, Kokoschka ve Gerstl; Alman tarafında Kirchner, Beckmann, Dix ve Bauhaus.[17][18] Merkezde Klimt'in Adele Bloch-Bauer'in Portresi I bulunuyor; 2006'da Maria Altmann'dan 135 milyon dolar olduğu bildirilen bir bedelle alındı ve o temmuzdan beri sergileniyor.[18] Mayıs 2026'da müze ile Metropolitan, 2028'de birleşme planlarını duyurdu.[18]
New York | 1804 | History museum and research library | 4.5★ (673 Google reviews)
New York'un ilk müzesi; 1804'te kuruldu ve Ekim 2024'te New York Historical adını aldı.[20] Audubon'un The Birds of America için yaptığı, günümüze ulaşan 435 suluboyanın tamamına ve Thomas Cole'un 1833-1836 tarihli beş tuvallik Course of Empire dizisine sahip; dizi 1858'de satın alındı ve bir Amerikalı ressamın giriştiği en iddialı alegorilerden biri.[20][22] Dördüncü kattaki salon, ışıklandırılmış 100 Tiffany lambası sergiliyor ve bunların çoğunu tasarlayan Clara Driscoll ile Tiffany Girls'e hakkını teslim ediyor.[21] Robert A. M. Stern'in 80,000 fit karelik Tang Wing'i 18 Haziran 2026'da açıldı.[20]
New York | 1904 | Art and cultural history museum | 4.4★ (1,765 Google reviews)
Koleksiyon 1904'te, Yargıç Mayer Sulzberger'in Jewish Theological Seminary'ye bağışladığı törensel nesnelerle başladı ve müze kendini Amerika Birleşik Devletleri'ndeki türünün ilk kurumu olarak tanımlıyor.[23][24] Bugün arkeoloji, ritüel gümüş işleri, resim ve medya alanlarında neredeyse 30,000 nesne barındırıyor; Chagall, Tissot ve George Segal imzalı işler de burada.[23][24] 1947'de Warburg Konağı'nda açıldı — C. P. H. Gilbert'in 1906-1908 arası yaptığı, Frieda Schiff Warburg'un Ocak 1944'te seminere bağışladığı şato görünümlü bir yapı — ve ev, nesneleri olağandışı biçimde iyi çerçeveliyor.[24]
New York | 1897 | Design museum | 4.4★ (2,987 Google reviews)
Kendi ifadesiyle Amerika Birleşik Devletleri'nde yalnızca tarihsel ve çağdaş tasarıma adanmış tek müze; 1897'de Peter Cooper'ın torunları Sarah ve Eleanor Hewitt tarafından kuruldu.[25] Yaklaşık 215,000 nesnesi otuz yüzyıllık tekstil, duvar kaplaması, desen, mobilya ve ürün tasarımını kapsıyor ve bunlar 91. Cadde'deki Andrew Carnegie konağında sergileniyor; gitmenin yarı nedeni de bu.[25] Daha yukarıda değil burada yer alıyor, çünkü koleksiyon ziyaretçiye sabit bir kalıcı sergi yerine dönüşümlü tematik sergiler üzerinden ulaşıyor ve üçüncü kat kapalı.[36][26]
New York | 1972 | City art museum | 4.5★ (3,446 Google reviews)
1972'de, 1946'dan 1950'ye Birleşmiş Milletler'e ev sahipliği yapmış eski Dünya Fuarı alanındaki New York City Building'de kuruldu.[28] Başka hiçbir yerde bulunmayan tek bir şeye sahip: 1964–65 Fuarı için Raymond Lester & Associates tarafından, fuar başkanı Robert Moses'ın isteği üzerine yapılan Panorama of the City of New York. 9,335 fit kare büyüklüğünde ve 1:1200 ölçeğinde; 273 bölümde 895,000 binayı yeniden üretiyor, Empire State Building on beş inç yüksekliğinde.[27]
New York | Single-artist museum | 4.8★ (491 Google reviews)
West 107th Street'te, üç katına Nicholas Roerich imzalı 150'den fazla eserin çoğu kalıcı olarak asıldığı bir kumtaşı bina: Stravinsky ile Bahar Ayini'ni tasarlayan ve dekorlarıyla kostümlerini yapan ressamın düz, doygun renklerle boyadığı Himalaya zirveleri.[29][30][37] Koleksiyon, 1929'da Nicholas ve Helena Roerich için inşa edilen Master Apartments'ta başladı ve sonradan buraya taşındı.[30] Buranın hiçbir yanı görkemli değil, çekiciliği de bu: tek bir sanatçının vizyonunun üç katı, onu koruyanların ressamın istediğine inandığı biçimde düzenlenmiş.[29][37]
New York | 1990; accredited as a museum 2016 | Art museum | 4.5★ (261 Google reviews)
1969'da, Charles Leslie ile Fritz Lohman'ın Prince Street'teki loft'larında bir gey sanatı sergisi asmasıyla başladı; AIDS krizi sırasında ikili, yok etmeye niyetlenen ailelerden eserler kurtardı.[31][32] Vakıf 1990'da kâr amacı gütmeyen kuruluş statüsü aldı ve 2016'da resmen müze olarak akredite edildi — 2019 itibarıyla dünyada LGBTQ deneyimini belgeleyen eserlere adanmış tek müze.[31][32] 2006'dan beri SoHo'da, 26 Wooster Street'te bulunuyor ve koleksiyonunda Warhol, Hockney ve Mapplethorpe var.[32]
Üç ölçüt, şu ağırlık sırasıyla.
Birincisi, kalıcı koleksiyonun gerçekte neye sahip olduğu ve bunun başka bir yerde görülüp görülemeyeceği. Brooklyn Müzesi'nin daha çok ziyaret edilen kurumların önünde yer almasının nedeni bu; yıllarca kapalı kalan ve hâlâ ancak kısmen yeniden düzenlenmiş olan Hispanic Society'nin bu kadar yukarıda olmasının nedeni de: üç Velázquez, beş Goya ve yedi El Greco'nun yerini iyi bir geçici program tutamaz.[15]
İkincisi, binanın ve mekânın sanat tarihsel ağırlığı; sipariş edildiği yerde hâlâ duran eserler burada ağır basıyor. Sorolla'nın on dört Vision of Spain tuvali, Huntington'ın onlar için ısmarladığı salonu çevreliyor; Pierpont Morgan'ın çalışma odası ve Wright'ın rotundası, kabın eserin parçası olduğu örnekler.[15][13][7]
Üçüncüsü, doğrulanmış ziyaretçi kanıtı: varsa yayımlanmış ziyaretçi sayıları, yoksa Google puanı ile yorum hacmi birlikte. Yorum sayısı koleksiyonları değil ayak trafiğini ölçer ve tek başına bir sıra belirlemesine asla izin verilmedi.
Neler dışarıda bırakıldı. Sürükleyici deneyim mekânları: ARTECHOUSE NYC, Chelsea Market'te yüz yıllık bir kazan dairesinden dönüştürülmüş bir alanı kaplıyor ve kalıcı koleksiyon yerine dönüşümlü dijital işler programlıyor; yine de 5,320 yorumu, üstünde sıralanan birçok müzeninkini aşıyor.[33] Ticari galeriler ve koleksiyon yapmayan sergi mekânları: David Zwirner, C24 Gallery, NewYorkART, Artists Space ve Lehman College Art Gallery sanatı sahiplenmeden gösteriyor. Columbia University bir üniversite. National Academy of Design 2015'te müzesini ve sanat okulunu kapattı, Fifth Avenue'daki binasını sattı; dolayısıyla ziyaret edilecek bir müze yok.[34] Küçük ya da sessiz olmak hiçbir şeyi elemez — Nicholas Roerich Müzesi'nin 491 yorumu var ve listede — ama koleksiyonu olmamak her şeyi eler.
Newark Museum of Art katalogda New York altında görünüyor. Kendi müze tarihi olan farklı bir şehirde, Newark, New Jersey'de bulunuyor ve yalnızca coğrafya nedeniyle dışarıda bırakıldı, niteliği yüzünden değil. Bir katalog notu daha: Yahudi Müzesi kaydı, Berlin'deki Yahudi Müzesi'ne ait bir web sitesi ve açıklama taşıyor; burada anlatılan kurum, Fifth Avenue'daki Warburg Konağı'nda bulunan New York'taki müze.
Kapanışlar müze müze denetlendi, çünkü Google yeniden inşa için kapalı bir kurumu açık gösteriyor. Neue Galerie'nin salonları kapalı ve 12 Kasım 2026'da yeniden açılıyor.[19] Hispanic Society'nin Audubon Terrace yenilemesi sürüyor ve kalıcı koleksiyonun bazı bölümleri sergide olmayabilir.[16] Cooper Hewitt'in üçüncü katı kapalı.[26] Frick ise neredeyse doksan yıldaki ilk büyük yenilemesinin ardından 17 Nisan 2025'te yeniden açıldı.[5]
Bu rehberin hiçbir yerinde açılış saatleri, bilet fiyatları ya da geçici sergiler yer almıyor. Bunlar hiçbir yazının izleyebileceğinden hızlı değişiyor ve müzelerin kendi siteleri tek güvenilir kaynak. Burada söylenen her şey kurumların kendi sayfalarından ya da başlıca başvuru kaynaklarından geliyor ve aşağıdaki her bağlantı yayımdan önce çağrıldı ve HTTP 200 döndürdü.
Henüz yorum yok — ilk sen ol.