Duvarlarda gerçekte ne asılı olduğuna göre sıralanan yirmi koleksiyon — Amerika kıtasındaki tek Leonardo'dan 4.400 cam çiçeğe
Amerikan müzeleri, genç bir ülkenin eski bir ülkenin mirasına verdiği yanıttır. Büyüklerin neredeyse tamamı tek ve sıkışık bir zaman aralığında kuruldu — Metropolitan Sanat Müzesi ile Boston Güzel Sanatlar Müzesi'nin ikisi de 1870'te, Philadelphia Sanat Müzesi 1876'da, Chicago Sanat Enstitüsü 1879'da — ve tam da Avrupa'nın ve Mısır'ın satış yaptığı anda buralardan büyük ölçekte alım yapan özel servetlerle dolduruldu.[1][13][15][6] Sonuç, üzerinde hiçbir yerel iddiası olmayan alanlarda dünya çapında derinlik barındıran bir ülke. Washington'daki Ulusal Sanat Galerisi, Amerika kıtasındaki tek Leonardo da Vinci tablosuna sahip.[5] MFA'nın Eski Krallık dönemi Mısır heykelleri, müzenin kendi ifadesine göre Kahire dışındaki en iyi koleksiyon; Nubia malzemesi ise Hartum dışındaki en büyük ve en önemli koleksiyon.[12]
Bundan ziyaretçi için iki sonuç çıkıyor. Ölçek gerçekten farklı: tek başına Met yaklaşık 1,5 milyon nesne barındırıyor ve 2025 mali yılında 5.727.258 ziyaret kaydederek Amerika Birleşik Devletleri'nin en çok ziyaret edilen müzesi, dünyanın da en çok ziyaret edilen beşinci sanat müzesi oldu.[1] Ama en özgün Amerikan müzeleri çoğu zaman en büyükleri değil. Sahibinin bıraktığı hâle yakın korunan bir koleksiyoncu evi — Isabella Stewart Gardner'ın Boston'daki Venedik üslubundaki palazzosu, Albert Barnes'ın Philadelphia'daki sık asılmış düzenlemeleri — Avrupa'nın nadiren ürettiği bir kurum türü; çünkü orada büyük özel koleksiyonlar genellikle ulusal müzelere katılırdı. Bu evlerde düzenlemenin kendisi eserdir ve kurucunun koşulları neyin nerede asılacağını hâlâ belirler.[16][19]
Ülke ayrıca kendi sanatının en eksiksiz kaydını tutuyor. Whitney 1930'da kuruldu, çünkü yeni fikirleri olan Amerikalı sanatçılar eserlerini sergilemekte ya da satmakta zorlanıyordu; müze 1932'den beri Bienal'i düzenliyor — yakın dönem Amerikan sanatını tarayan en uzun soluklu sergi dizisi.[21] Ansiklopedik müzeler, koleksiyoncu evleri ve Washington'daki ulusal koleksiyonlar arasında, bir ziyaretçi burada bir haftada, kendisinden iki kat yaşlı çoğu ülkede gezebileceğinden daha fazla sanat tarihi kat edebilir.
Pratik kısıt mesafe. Bu yirmi müze on şehre ve üç saat dilimine yayılmış durumda; yalnızca ilk beşi bile iki kıyı ile Ortabatı arasında bölünmüş. Bu, tamamlanacak bir tur değil, yıllara yayılarak çalışılacak bir liste. Aşağıdaki sıralama, müzeleri içlerinden kaç kişinin geçtiğine göre değil, kalıcı koleksiyonlarının neler barındırdığına göre düzenliyor.
New York | 1870 | Encyclopaedic art museum | 4.8★ (88,000 Google reviews)
Met, her şeyin ansiklopedisi gibi davranan tek Amerikan müzesi: New York'ta iki ayrı yerleşkede, 5.000 yıla yayılan yaklaşık 1,5 milyon nesne.[1] Mısır kanadında Dendur Tapınağı bulunuyor; MÖ 23 ile 10 arasında Augustus döneminde inşa edilen yapı, Nubia anıtlarının kurtarılmasına verdiği destek için teşekkür olarak 1965'te Mısır tarafından Amerika Birleşik Devletleri'ne hediye edildi ve 1978'de cam duvarlı salonunda açıldı.[2] Avrupa resmi, silah ve zırh koleksiyonu, Amerikan dönem odaları ve Asya sanatı, her biri ayrı bir müzeyi taşıyabilir. 2025 mali yılında 5.727.258 ziyaret çekti; ülkedeki en yüksek sayı.[1] Frida Escobedo'nun tasarladığı yeni bir kanat — burada bir kanat tasarlayan ilk kadın — inşa hâlinde.[3]
New York | 1929 | Modern and contemporary art museum | 4.6★ (60,115 Google reviews)
Abby Aldrich Rockefeller, Lillie P. Bliss ve Mary Quinn Sullivan MoMA'yı 1929'da kurdu; müze Wall Street çöküşünden dokuz gün sonra, 7 Kasım'da halka açıldı.[8] Ardından bugün sergilediği kanonun büyük bölümünü kendisi yazdı: Van Gogh'un Yıldızlı Gece'si, Picasso'nun Avignonlu Kızlar'ı ve Warhol'un Campbell Çorba Kutuları'nın hepsi burada; 150.000'den fazla eser ve yaklaşık 22.000 filmin arasında.[8] Diller Scofidio + Renfro'nun 2019 genişlemesi 47.000 fit kare sergi alanı ekledi ve koleksiyonu kronolojik olarak yeniden astı; böylece resim, ayrı bir soy çizgisinde değil, tasarım, sinema ve performansla yan yana duruyor.[8]
New York | Wright building dedicated 1959 | Modern art museum | 4.3★ (25,052 Google reviews)
Frank Lloyd Wright'ın Ekim 1959'da açılan spirali müzenin başlıca sergi nesnesi: binanın kendisini sanatın içinden geçen güzergâha dönüştüren kesintisiz bir rampa ve Wright'ın yirminci yüzyıl mimarisinin 2019'da yazılan UNESCO Dünya Mirası listesinin bir parçası.[18] Yaklaşık 8.000 eser, Kandinsky bakımından yoğun olan Solomon Guggenheim'ın nesnel olmayan koleksiyonundan doğdu ve 1963'te Empresyonist ve erken modern resimden oluşan Thannhauser Koleksiyonu'nun — Cézanne, Van Gogh, Picasso — satın alınmasıyla dönüştü; The New York Times'tan John Russell bu koleksiyonu modern sanat alanında Frick'in muadili olarak nitelemişti. Rotunda her seferinde yalnızca küçük bir bölümü gösteriyor.[18]
New York | 1930 | American art museum | 4.5★ (14,042 Google reviews)
Gertrude Vanderbilt Whitney müzeyi 1930'da kurdu, çünkü yeni fikirleri olan Amerikalı sanatçılar eserlerini sergilemekte ya da satmakta zorlanıyordu; 1932'de de Bienal'i başlattı — Amerikan sanatındaki yeni gelişmeleri tarayan en uzun soluklu sergi dizisi.[21] Koleksiyon bugün 3.500'den fazla sanatçıya ait 25.000'i aşkın eseri kapsıyor ve Whitney, Edward Hopper'ın eserleri ile arşiv malzemesinin dünyadaki en büyük deposu.[22] Renzo Piano'nun Meatpacking District'teki binası 1 Mayıs 2015'te açıldı; kentin kolonsuz en geniş sergi salonları ve High Line boyunca geriye bakan kademeli teraslarla.[22]
New York | Library completed 1906; public institution 1924 | Library and manuscript collection | 4.7★ (4,752 Google reviews)
J. Pierpont Morgan'ın Charles McKim'in tasarımına göre 1902-1906 arasında yapılan kütüphanesi Mart 1924'te kamu kurumu olarak tescil edildi ve hâlâ bir müzenin salonlarından çok bir koleksiyoncunun odaları gibi okunuyor.[25] Üç Gutenberg İncili'ni, Morgan İncili'ni, Cleves'li Catherine'in Saatler Kitabı'nı, Dickens'ın Bir Noel Şarkısı el yazmasını, Mozart ve Beethoven'ın müzik el yazmalarını ve on dördüncü yüzyıla uzanan yaklaşık 12.000 desen ile suluboyayı barındırıyor.[25] Renzo Piano'nun genişlemesi üç yıllık kapanışın ardından Nisan 2006'da açıldı; tarihî yapıları, Morgan'ın çalışma odasına ya da tonozlu kütüphanenin kendisine dokunmadan birbirine bağlıyor.[25]
Washington | 1937 | National art collection | 4.8★ (20,464 Google reviews)
Andrew W. Mellon'ın 1937'de koleksiyonunu, ona bir bina yapacak parayla birlikte bağışlaması, yavaş yavaş birikmek yerine doğrudan zirvede başlayan bir ulusal koleksiyon yarattı.[4] Merkezinde yaklaşık 1474 tarihli Ginevra de' Benci var; Amerika kıtasındaki tek Leonardo da Vinci tablosu.[5] John Russell Pope'un 1941 tarihli pembe mermer Batı Binası, rotundası Roma'daki Pantheon'un içine öykünen yapı, bir meydanın karşısında I. M. Pei'nin 1978 tarihli köşeli Doğu Binası'na bakıyor.[4] Yalnızca baskı koleksiyonu, nadir resimli kitapların yanı sıra yaklaşık 75.000 yaprağa ulaşıyor.[4]
Washington | Authorised by Congress 1962; opened 1968 | Portrait collection | 4.8★ (13,055 Google reviews)
Kongre galeriye 1962'de izin verdi ve galeri 7 Ekim 1968'de, 1836 ile 1867 arasında Parthenon'a öykünen revaklarla inşa edilen Old Patent Office Building'de açıldı.[32] Yaklaşık 21.200 eseriyle, Amerika Birleşik Devletleri'nde yalnızca portreye adanmış tek müze. Başkan portreleri koleksiyonu, Beyaz Saray'ınki dışında dünyanın en büyüğü ve en eksiksizi; merkezinde Gilbert Stuart'ın Washington'ı betimleyen Lansdowne portresi var. Kehinde Wiley'nin 2018 tarihli Obama portresi ile Shepard Fairey'nin Hope'u da aynı çatı altında asılı.[32]
Chicago | 1879 | Encyclopaedic art museum | 4.8★ (38,603 Google reviews)
1879'da kurulan ve yaklaşık 300.000 eser barındıran Sanat Enstitüsü, geniş çevrelerce Fransa dışındaki en iyilerden biri sayılan bir Empresyonist ve Post-Empresyonist koleksiyona sahip.[6] Seurat'nın La Grande Jatte Adası'nda Bir Pazar Günü — 1884 adlı eseri, 1884 ile 1886 arasında yapıldı ve Helen Birch Bartlett Anma Koleksiyonu'yla bağışlandı; yaklaşık üç metrelik bir nehir kıyısı, yaklaştıkça tamamlayıcı renk noktalarına dağılıyor.[7] Hopper'ın müzenin 1942'de 3.000 dolara satın aldığı Nighthawks'ı, Grant Wood'un American Gothic'i gibi Amerikan salonlarında.[6] Renzo Piano'nun Mayıs 2009'da açılan Modern Kanadı 264.000 fit kare ekledi.[6]
Houston | 1900; opened 1924 | Encyclopaedic art museum | 4.8★ (12,260 Google reviews)
1900'de kurulan ve 1924'te halka açılan MFAH, sergi alanı bakımından Amerika kıtasının ikinci büyük sanat müzesi; 5.000 yılı aşan bir dönemi ve altı kıtayı kapsayan yaklaşık 80.000 eseriyle.[23] Caroline Wiess Law binası, Amerika Birleşik Devletleri'nde Mies van der Rohe tarafından tasarlanmış tek müze — Cullinan Hall 1958'de, Brown Pavilion 1974'te açıldı — Amerikan müzelerinin gün ışığını ele alma biçimini değiştiren mekânlar.[23] Steven Holl'un Kasım 2020'de açılan Nancy and Rich Kinder Binası, müzenin toplam sergi alanını dörtte üçe yakın oranda artırdı.[23]
Chicago | 1893 | Natural history museum | 4.7★ (31,906 Google reviews)
Eylül 1893'te Dünya Kolomb Sergisi'nden doğarak tescil edilen ve 1921'den beri Daniel Burnham ile Pierce Anderson'ın klasik salonunda bulunan Field, 24 milyondan fazla örnek ve nesne barındırıyor.[31] Çoğu ziyaretçinin geliş nedeni SUE: yaklaşık yüzde 90 eksiksiz, bilinen yaklaşık 380 T. rex kemiğinden 250'si, 12 metreden uzun ve kalçada 4 metre yüksekliğinde; 1997'de açık artırmada 8,4 milyon dolara alındı ve şimdi Evolving Planet galerisi içinde kendi mekânında duruyor.[30] Tsavo'nun insan yiyen aslanları Afrika memelileri salonunda sergileniyor.[31]
Los Angeles | Getty Center opened 1997 | Art museum | 4.8★ (34,503 Google reviews)
Getty Center 15 Mart 2027'de yaklaşık on bir aylık bir yenileme için kapanıyor; yeniden açılışın 2028 baharında olması bekleniyor — planınızı buna göre yapın.[9] Richard Meier'in travertenden kompleksi Aralık 1997'de 405 otoyolunun üzerinde açıldı; nihai maliyeti 1,3 milyar dolar oldu ve Robert Irwin'in 134.000 fit karelik Merkez Bahçesi başlı başına bir eser olarak yamaca katlandı.[9] Koleksiyon bilinçli olarak dar ve derin: yirminci yüzyıl öncesi Avrupa resmi, desenler, tezhipli el yazmaları, heykel ve dekoratif sanatlar ile 1830'lardan itibaren fotoğraf; içlerinde Van Gogh'un 1990'da satın alınan 1889 tarihli Süsenler'i de var.[9] 44.000 Yunan, Roma ve Etrüsk eserini barındıran ayrı Getty Villa, Palisades yangınının ardından Haziran 2025'te yeniden açıldı.[10]
San Marino | 1919; opened to the public 1928 | Library, art collection and gardens | 4.8★ (7,803 Google reviews)
Henry ve Arabella Huntington'ın San Marino'daki malikânesi, 1919'da kuruldu ve 1928'den beri halka açık; aynı anda üç kurum birden.[24] Kütüphane yaklaşık 7 milyon el yazması parçası ve 400.000'den fazla nadir kitap barındırıyor; bunların arasında Gutenberg İncili'nin bilinen yalnızca on bir parşömen nüshasından biri ve Canterbury Hikâyeleri'nin erken bir el yazması olan, yaklaşık 1410 tarihli Ellesmere Chaucer var. Sanat koleksiyonunda Gainsborough'nun Mavili Çocuk'u ile Lawrence'ın Pinkie'si yer alıyor. Dışarıda, 120 dönümlük bahçeler arasında 5.000'den fazla türü barındıran bir çöl bahçesi bulunuyor.[24]
San Francisco | 1935 | Modern and contemporary art museum | 4.6★ (16,696 Google reviews)
Batı Yakası'nda yalnızca yirminci yüzyıl sanatına adanmış ilk müze olarak 1935'te kurulan SFMOMA, ertesi yıl fotoğraf toplamaya başladı; bir Amerikan kurumu için alışılmadık ölçüde erken.[27] Ölçeği 2009'da değişti: Doris ve Donald Fisher'ın yaklaşık 1.100 eserlik koleksiyonu — Calder, Richter, Kelly, Warhol — yüz yıllık ödünçle geldi.[27] Snøhetta'nın üç yıllık kapanışın ardından Mayıs 2016'da açılan ek binası sergi alanını iki katından fazlasına çıkardı; müze bu alanın 45.000 fit karesini ücretsiz kamusal alan sayıyor, dolayısıyla eserlerin epey bir bölümü biletsiz görülebiliyor.[26]
Los Angeles | 1961; David Geffen Galleries opened 2026 | Encyclopaedic art museum | 4.6★ (20,899 Google reviews)
LACMA, 6.000 yıllık sanatsal ifadeyi kapsayan 155.000 nesnelik koleksiyonuyla Amerika Birleşik Devletleri'nin batısındaki en büyük sanat müzesi.[28] Dört özgün binası 2020'de yıkıldı ve yerini Peter Zumthor'un David Geffen Galerileri aldı; galeriler 19 Nisan 2026'da üyelere, 4 Mayıs 2026'da genel ziyaretçilere açıldı: sabit değil dönüşümlü biçimde, aynı anda 3.000 nesneye kadar sergileyen tek katlı yatay bir düzlem.[29] Dışarıda ve ücretsiz gezilebilir hâlde Chris Burden'ın 202 antika dökme demir sokak lambasından oluşan Urban Light'ı ile Michael Heizer'ın bir hendeğin üzerinde duran 340 tonluk kaya bloku Levitated Mass'i bulunuyor.[29]
San Francisco | 1924 | European art museum | 4.8★ (5,252 Google reviews)
Mütareke Günü'nde, 11 Kasım 1924'te açılan bina, 1915 Panama-Pasifik Sergisi'nin Fransız Pavyonu'nun birebir ölçekli kopyası; o pavyon da Paris'teki Palais de la Légion d'Honneur'ün dörtte üç ölçekli bir versiyonuydu. Yapı, Golden Gate'in üzerindeki burunda tek başına duruyor ve bu, deneyimin yarısı.[33] İç avluda Rodin'in Düşünen Adam'ının bir dökümü yer alıyor. Burada bulunan Achenbach Foundation for Graphic Arts 90.000'den fazla parça barındırıyor; Amerika Birleşik Devletleri'nin batısındaki en büyük kâğıt üzeri sanat eseri deposu. de Young ile birlikte Fine Arts Museums of San Francisco'yu oluşturuyor.[33]
Boston | 1870 | Encyclopaedic art museum | 4.8★ (20,027 Google reviews)
1870'te kurulan MFA, yaklaşık 500.000 eser barındırıyor ve tam da Amerikan müzelerinin genellikle güçlü olmadığı alanlarda güçlü.[11] Eski Krallık dönemi Mısır heykelleri, müzenin kendi ifadesine göre Kahire dışındaki en iyi koleksiyon; Nubia malzemesi ise Hartum dışındaki en büyük ve en önemli koleksiyon — ikisi de 1905 ile 1942 arasında George A. Reisner'ın yönettiği Mısır ve Sudan kazılarıyla toplandı.[12] 30.000'den fazla ukiyo-e baskısı dahil yaklaşık 100.000 parçalık Japon koleksiyonu, Japonya dışında tek çatı altındaki en büyük koleksiyon.[13] Foster + Partners'ın Art of the Americas Kanadı Kasım 2010'da açıldı.[13]
Boston | Opened 1903 | Collector's house museum | 4.7★ (11,273 Google reviews)
Gardner, Fenway Court'u 1 Ocak 1903'te açtı; cam çatılı bir avlunun çevresine kurulmuş Venedik üslubunda bir palazzo. Vasiyeti koleksiyonun kalıcı olarak kendi düzenlediği hâlde kalmasını şart koştu; salonların hâlâ onun bıraktığı gibi görünmesinin nedeni bu.[16] Titian'ın 1562 tarihli Europa'nın Kaçırılışı ile Sargent'ın El Jaleo'su, 7.500'den fazla nesne arasında yerlerinde duruyor. Boş çerçeveler de öyle: 18 Mart 1990'da hırsızlar, aralarında Vermeer'in Konser'i ile Rembrandt'ın Celile Denizi'nde Fırtına'sının da bulunduğu on üç eseri götürdü; tarihin en yüksek değerli müze soygunu. Dava hâlâ çözülmedi ve hiçbir eser geri alınamadı.[17]
Cambridge | 1998 | University natural history museum | 4.8★ (5,779 Google reviews)
Harvard'ın Museum of Comparative Zoology, Mineralogical and Geological Museum ve University Herbaria birimlerinin kamusal yüzü olarak 1998'de oluşturulan müze, her şeyden önce tek bir koleksiyon için var: Ware Blaschka Cam Bitki Modelleri Koleksiyonu.[35] Leopold ve Rudolf Blaschka 1887 ile 1936 arasında 830'dan fazla bitki türünü temsil eden yaklaşık 4.400 model yaptı; bunların 64'ü mantar hastalıklarının etkilerini gösteriyor — kuşaklar boyu cam ustalarının yeniden üretmeyi deneyip başaramadığı bir iş.[34] Çevresinde mineral, değerli taş ve göktaşı galerileri ile sergilenen tek Kronosaurus iskeleti bulunuyor; tek bilet bitişikteki Peabody Müzesi'ni de açıyor.[35]
Sıralamayı üç şey belirliyor, şu ağırlıkla. Birincisi, kalıcı koleksiyonun gerçekte ne barındırdığı ve bunun başka bir yerde görülüp görülemeyeceği — Amerika kıtasındaki tek Leonardo, tek bir duvar düzeninde 181 Renoir, sonraki cam ustalarının yeniden üretmeyi deneyip başaramadığı 4.400 cam bitki. İkincisi, binanın ve mekânın sanat tarihsel ağırlığı; yapıldığı odada hâlâ duran eser burada çok şey ifade ediyor. Gardner'ın, Barnes'ın ve Guggenheim'ın çok daha fazla ziyaretçisi olan daha büyük müzelerin önüne geçmesinin nedeni bu. Üçüncüsü ve ancak üçüncüsü, doğrulanmış ziyaretçi verisi: varsa yayımlanmış ziyaret sayıları, ardından Google puanı ile yorum hacmi birlikte okunarak. Yorum sayıları koleksiyonu değil, insan trafiğini ölçer. Met, Barnes Vakfı'nın neredeyse on dokuz katı, Legion of Honor'ın ise yaklaşık on yedi katı yoruma sahip; bu, sanata değil Manhattan'daki turist trafiğine dair bir olgudur ve tek başına hiçbir zaman bir sıra belirlemesine izin verilmedi.
Katalogdaki çok yorum almış birkaç kayıt ilkesel olarak dışarıda bırakıldı. Replika ve deneyim mekânlarının kalıcı koleksiyonu yok: Museum of Illusions, Balloon Museum, Medieval Torture Museum, Paradox Museum, WNDR, ARTECHOUSE ve Museum of Ice Cream. Bunların bazıları gerçek müzelerden daha fazla yorum alıyor; kuralın var olma nedeni tam olarak bu. Boston Tea Party Ships & Museum replika gemiler ve canlı canlandırmayla çalışıyor. Google'ın müze olarak dosyaladığı açık hava ve kamusal mekânlar da liste dışı: Wynwood Walls, Olympic Sculpture Park, Philadelphia's Magic Gardens, Museum Campus, San Francisco Botanik Bahçesi, Bunker Hill Anıtı ve bir merdivenden ibaret olan Philadelphia Sanat Müzesi Merdivenleri. Bilim ve çocuk merkezleri — Franklin Institute, Exploratorium, Pacific Science Center, Please Touch ve Chicago Children's Museum — koleksiyon üzerine değil, gösteriler üzerine kurulu. Küçük ya da sakin olmak kimseyi elemez; koleksiyonu olmamak eler. The Broad, Vizcaya, Mütter Müzesi, Brooklyn Müzesi, de Young, Seattle Sanat Müzesi, Pérez Art Museum Miami, Hirshhorn ve MCA Chicago hepsi gerçek müzeler; yalnızca yirmilik listede yer bulamadılar.
Katalog on şehre ulaşıyor, dolayısıyla bu ulusal bir tarama değil. Gerçekten vazgeçilmez birkaç müze katalogda yok ve burada sıralanamıyor: Washington'daki Smithsonian Ulusal Doğa Tarihi Müzesi, Ulusal Hava ve Uzay Müzesi ile Ulusal Afrikalı Amerikalı Tarihi ve Kültürü Müzesi; New York'taki Frick Collection; Houston'daki Menil Collection; Fort Worth'taki Kimbell Art Museum; Cleveland Sanat Müzesi; Detroit Institute of Arts; Kansas City'deki Nelson-Atkins Müzesi; Bentonville'deki Crystal Bridges; ve Hudson Vadisi'ndeki Dia Beacon.
Açılış saatleri, bilet fiyatları ve geçici sergiler bilinçli olarak yok. Bunlar hiçbir rehberin takip edebileceğinden daha hızlı değişiyor ve bu konuda yalnızca müzenin kendi sitesi güvenilir. Uzun süreli inşaat çalışmaları ise dahil edildi; çünkü Google, gitmek istediğiniz salonlar açık olsun olmasın müzeyi faal gösteriyor — Getty Center'ın 15 Mart 2027'den 2028 baharına kadar süren kapanışının dipnotta durmak yerine maddesinin başında yer almasının nedeni bu.[9] Tek bir salona göre plan yapmadan önce Met'in kanat inşaatını ve Philadelphia Sanat Müzesi'ndeki Gehry çalışmalarını kontrol edin.
Philadelphia | 1876 | Encyclopaedic art museum | 4.8★ (23,592 Google reviews)
Filmlerden tanıdık merdivenlerin ardında, 1928 tarihli Fairmount binasında 240.000'i aşkın nesnelik bir koleksiyon var; binanın tasarımcıları arasında, 1902'de Pennsylvania Üniversitesi Mimarlık Bölümü'nden mezun olan ilk Afrikalı Amerikalı olan Julian Abele de vardı.[15] Yolculuğa değer kılan şey Duchamp koleksiyonu: 1915 ile 1923 arasında yapılan Gelin Bekârları Tarafından Soyuluyor, Hatta (Büyük Cam), nakliye sırasında kısmen kırıldı ve 1936'da Duchamp tarafından onarıldı — sanatçı sonradan simetrik çatlak desenini bir iyileştirme ilan etti.[14] Gizlice üzerinde çalıştığı tablo düzeneği Étant donnés ise hemen yakında yerleştirilmiş durumda.[15]
Philadelphia | Chartered 1922; Parkway building 2012 | Collector's foundation | 4.7★ (4,703 Google reviews)
Albert Barnes vakfını 1922'de kurdu ve koleksiyonu kendi bildiği gibi astı: resimleri dekoratif metal işleri, mobilyalar, Afrika maskeleri ve Yerli Amerikan takılarıyla karıştıran sık, simetrik duvar düzenlemeleri hâlinde; 1951'deki son düzenlemesi bugün gördüğünüz şey olmayı sürdürüyor.[19] Rakamlara inanmak güç: 181 Renoir, 69 Cézanne, 59 Matisse, 46 Picasso ve 16 Modigliani; ayrıca Barnes'ın ana salon için Matisse'e ısmarladığı 13,7 × 4,6 metrelik triptik Dans II.[20] Yıllar süren davaların ardından koleksiyon 2012'de banliyö Merion'dan Benjamin Franklin Parkway'e taşındı, düzenlemeleri bozulmadan.[19]
Henüz yorum yok — ilk sen ol.