Gitarların özür dilemeyi bıraktığı yıldan on albüm
CE
Caleido Editorial Team25 Temmuz 202610 dk okuma0 görüntülenme
2010'ların çoğunda rock albümü, eleştirmenlerin görev icabı ilgilendiği bir tür meselesiydi. 2025'te genel listelerin ön sıralarına geri döndü. Geese'in Getting Killed albümü neredeyse her büyük ankette ilk ona girdi; Wednesday, Deftones, Suede ve Swans, bir rock alt listesinde değil, Metacritic'in genel sıralamasında üst sıralarda yer aldı.
Ortak nokta, grupların mekâna güvenmesi. Geese dağılıp kendilerini toparlıyormuş gibi geliyor; caroline sekiz çalgıcıyı bir alana koyup post-rock'ı Auto-Tune'lu koroya dönüştürdü; Wet Leg duygusuz ifadeyi gerçek ses seviyesiyle değiştirdi. Otuz yıldır var olan Deftones bile, gitarları geri planda bırakarak en iyi eleştiriyi alan albümlerini yaptı.
Özellikle iki dönüş önemli. Black Country, New Road, solistleri olmadan kendilerini barok üç vokalistli bir grup olarak yeniden inşa etti ve Suede — çıkışından otuz iki yıl sonra — genç rakiplerinin çoğunun önüne geçecek kadar iyi bir albüm yaptı.
Yılın rock kaydı. Cameron Winter, fiziksel olarak zapt edilen bir adam gibi şarkı söylüyor; grup blues çöküşüyle gospel'e yakın bir şey arasında sendelemekte. Şüphecileri ikna edecek kadar anında etkileyici, tekrar tekrar dinlemeye dayanacak kadar tuhaf.
Wednesday · alternative country, english, me 25–10 · ★ 4.0
Karly Hartzman'ın Güney gotiğine özgü ayrıntıları — marka isimleri, küçük aşağılanmalar — Rat Saw God'un denediğinden daha ağır bir shoegaze'e itilmiş. Duygusal çekirdek, gürültünün altında tamamen açıkta kalıyor.
Alex Giannascoli'nin büyük plak şirketi çıkışı ve sürpriz, ne kadar az törpülediği: perde değiştirilmiş sesler ve çözülmemiş şarkı yapıları sağlam, sadece düzgün kaydedilmiş. Pitchfork listesinde yirmi üçüncü.
Rachel Brown ve Nate Amos, şarkıları tekrar ve ani tonal sapmalarla inşa ediyor ve bu, en az zor olmamakla birlikte en dinlenebilir setleri. Ifadesiz, mekanik ve beklenmedik şekilde dokunaklı.
caroline · avant-folk, indie rock, post-rock · ★ 3.0
Sekiz müzisyen, post-rock gitarlar ve sürekli Auto-Tune'lu bir koroya dönüşen vokaller. Londra kolektifinin ikinci albümü gerçekten tuhaf ve asla ürkütücü değil — neredeyse kimsenin yakalayamadığı zor bir denge.
Wet Leg · dance-punk revival, english, garage rock revival · ★ 3.5
Wet Leg'in bir yenilik olup olmadığı sorusuna yanıt veren albüm: daha gürültülü, daha azgın ve seans desteği olan bir ikili yerine gerçek bir grup tarafından çalınmış. Şakalar hâlâ orada; gitarlar artık ciddi.
Deftones · alternative metal, alternative/indie rock, english · ★ 4.0
Otuz yıl sonra ve en iyi eleştirileri alan kayıtları — etkiden çok atmosferi önceleyen ve Chino Moreno'nun hiçbir zaman tam olarak yerine oturmayan rifflerin üzerinde süzülmesine izin veren bir albüm için 90 Metascore. Ağır gruplar bu kısıtlamayı incelemeli.
Suede'in onuncu albümü gergin, fiziksel ve gerçekten kızgın; bu, çıkışlarından otuz iki yıl sonra bir gruptan beklenen bir sound değil. Brett Anderson'ın geç kariyeri, Britanya rock'ının en tuhaf başarı öykülerinden biri.
Şarkıcısını kaybettikten sonraki ilk tam albüm; artık üç kadın vokali paylaşıyor ve sound barok chamber pop'a yöneliyor. Bir hayatta kalma kaydından ziyade bir yeniden yaratım; eleştirmenler de farkı gördü.
Swans · english, experimental rock, post-rock · ★ 4.7
Michael Gira bunun bu kadroyla son Swans kaydı olduğunu söylüyor ve albüm buna göre ölçeklenmiş — uzun, cezalandırıcı, arada bir aşkın. Çoğu insanın ancak bir kez katlanabileceği müzik için 87 Metascore.
Bu liste nasıl hazırlandı
Pitchfork'un 2025'in En İyi 50 Albümü, Metacritic'in Metascore sıralaması, Rolling Stone'un 2025'in en iyi 55 indie-rock albümü ve BrooklynVegan'ın Indie Basement yıl sonu listesinden derlenmiştir. Sanatçılar, albüm adları ve çıkış yılları MusicBrainz ile doğrulanmıştır.
Henüz yorum yok — ilk sen ol.