Lille, Roubaix, Tourcoing, Croix ve Villeneuve-d'Ascq'e yayılmış sekiz koleksiyon; kaç kişinin kapılarından geçtiğine göre değil, gerçekte neye sahip olduklarına göre sıralandı.
Lille dört yüzyıl boyunca bir Flaman kumaş kenti, ardından bir yüzyıl boyunca da endüstriyel bir tekstil başkenti oldu — Lille'de pamuk, komşu Roubaix ve Tourcoing'de yün — ve müzeleri hâlâ bu iki geçmişin biçimlendirdiği yerler.[31] Palais des Beaux-Arts'ın var olma nedeni, 1801 tarihli Chaptal kararnamesinin Lille'i devletten sanat eseri alacak on beş Fransız kentinden biri olarak belirlemesidir; koleksiyon 15 Ağustos 1809'da, eski Récollets manastırının şapelinde 109 eserle halka açıldı.[3] Buradaki neredeyse her şey ya tekstil parasıyla ya da o para çekilip gittiğinde geride bıraktığı binalarda kuruldu.
Yolculuğun gerekçesi bu. Kısa bir metro ya da tramvay yolculuğu mesafesinde, Goya'nın iki büyük geç dönem eseri Les Vieilles ve Les Jeunes'ü aynı müzede asılı görebilirsiniz;[6][3] 1435 dolaylarında Floransa'da yontulmuş, bir resim gibi davranan bir Donatello mermer kabartması;[7] Fransa'nın önde gelen art brut koleksiyonu;[14] aralarında La Vague'ın da bulunduğu dört Camille Claudel eseri;[12] ve Fransız devletinin on üç yılda 23 milyon euroya yeniden inşa ettiği 1932 tarihli modernist bir ev.[16][17]
Bunların çoğu yeni. Lille 2004'te Avrupa Kültür Başkenti'ydi,[31] ve bugünkü müze manzarası büyük ölçüde o tarihin çevresindeki on beş yıla dayanıyor: La Piscine 2001'de açıldı ve 2018'de genişletildi,[12] LaM 2010'da yeniden açıldı,[13] Villa Cavrois ise 2015'te.[19] 1970 ve 1980'lerdeki fabrika kapanmalarının ardından Fransa'nın en yoksul kentleri arasında sayılan Roubaix, bugün aşağıdaki sekiz müzeden ikisine ev sahipliği yapıyor.[32]
Bu, tek bir kent değil bir bölge. Dört madde Lille'de bile değil — Roubaix, Tourcoing, Croix ve Villeneuve-d'Ascq — ama hepsi tek bir ulaşım ağıyla bağlı Métropole Européenne de Lille sınırları içinde; dolayısıyla onları tek bir müze kenti gibi ele almak zorlama değil.
Bir eksikliği baştan belirtmekte fayda var. 450,000'den fazla zoolojik, jeolojik, etnografik ve teknik nesne barındıran Musée d'Histoire Naturelle de Lille,[30] Nisan 2024'ten beri restorasyon nedeniyle kapalı ve açılış tarihi duyurulmuş değil.[29]
Lille | Opened to the public 1809 | Municipal fine arts museum | 4.5★ (9,311 Google reviews)
22,000 m²'de kabaca 72,430 nesne: antik eserler, resim, heykel, çizim, seramik, sikke ve kabartma maketler — Paris dışında Fransa'nın en büyük güzel sanatlar koleksiyonlarından biri.[4][1][2] Goya'nın Les Vieilles / Le Temps ve Les Jeunes / La Lettre tabloları Madrid'de değil burada asılı.[6][3] Donatello'nun 1435 dolaylarında yontulmuş mermer Hirodes'in Ziyafeti kabartması, iki boyutta heykel yapar.[7] Wicar 1834'te Lille'e 1,300 çizim bıraktı; aralarında Raffaello'nun Alba Madonnası için yaptığı etüt de var.[10][39] Bodrumda devletin surlarla çevrili kentlere ait 1:600 ölçekli kabartma maketleri duruyor — Calais 1691, Lille 1740–43, Namur, Tournai.[8][9][3]
Roubaix | Opened 2001; extended 2018 | Municipal art and industry museum | 4.7★ (10,889 Google reviews)
Albert Baert'in 1927–32 tarihli belediye hamamı 1985'te kapandı, 2001'de müze olarak yeniden açıldı ve 2018'de 2,300 m² kazandı.[12] 50 metrelik havuz, doğan ve batan güneşi simgeleyen vitraylarla aydınlatılan merkezi salondur.[12] Koleksiyon dekor değil: aralarında La Petite Châtelaine ve La Vague'ın bulunduğu dört Camille Claudel eseri; Rodin'in Jules Dalou büstü; beş Picasso seramiği; Lempicka'nın La Communiante'ı; ve 1835'ten 1940'a uzanan binlerce Fransız kumaş örneğinden oluşan bir tissuthèque.[12][11] 2023'te rekor kırarak 297,667 ziyaretçi çekti.[12]
Villeneuve-d'Ascq | 1983; reopened 2010 | Metropolitan art museum | 4.4★ (3,014 Google reviews)
Modern sanatı, çağdaş sanatı ve art brut'yü bir arada barındıran ender bir Fransız kamu müzesi.[15][14] Roger Dutilleul'ün 1905'ten itibaren oluşturduğu ve 1979'da kent birliğine bağışlanan 219 eserlik Masurel bağışı, dokuz Picasso, altı Braque, yedi Léger, altı Modigliani ve Henri Laurens'ın sekiz heykelini içeriyor.[14] 1999'daki L'Aracine bağışı burayı Fransa'nın önde gelen art brut koleksiyonu yaptı.[14] Roland Simounet'nin 1983 tarihli, 2010'da Manuelle Gautrand tarafından genişletilen binası, Calder, Lipchitz ve Richard Deacon işlerinin bulunduğu bir heykel parkında yer alıyor.[13] 2023'te 168,400 ziyaretçi çekti.[14]
Croix | Completed 1932; reopened 2015 | National monument (house museum) | 4.7★ (5,514 Google reviews)
Roubaix'li tekstil sanayicisi Paul Cavrois 1929'da Robert Mallet-Stevens'a sipariş verdi; 60 metre uzunluğundaki 2,800 m²'lik ev, 5 Temmuz 1932'de büyük kızının düğününde açıldı.[16][19] Alman kışlası olarak el konulan, sonra dairelere bölünen, ardından 1987 ile 2001 arasında terk edilip yağmalanan ve işgal edilen yapı devlet tarafından satın alındı, on üç yılda 23 milyon euroya yeniden inşa edildi ve 13 Haziran 2015'te yeniden açıldı.[16][17][19] Mallet-Stevens her donanımı kendisi tasarlamıştı; mobilyalar 1987'de dağıldı ve 2009'dan bu yana Centre des monuments nationaux bunları oda oda geri satın alıyor.[18]
Lille | 1237 (hospital); museum since 1962 | Municipal art and history museum | 4.3★ (1,878 Google reviews)
Flandre Kontesi Jeanne bu hastaneyi 1237'de kurdu. Önce hastaları, sonra yaşlıları ve yetimleri barındırdı; son sakinler Eylül 1940'ta ayrıldı ve yapı Aralık 1962'de müze olarak açıldı.[21] Asıl aldığınız şey binanın kendisi — 1468 yangınından sonra yeniden yapılan hasta koğuşu, 1724 tarihli klasik kanat, kobalt mavisi elle boyanmış Lille fayanslarıyla kaplı mutfak.[21][20] Yaklaşık 70,000 parçanın çoğu fotoğraf ve kartpostal; asıl sanat yapıtları 328 resim ile yaklaşık 1,500 seramik ve 1,500 tekstil parçasından oluşuyor.[21]
Tourcoing | 1860 | Municipal fine arts museum | 4.4★ (706 Google reviews)
1860'ta kurulan ve 1931'den beri 1866 tarihli Hôtel Roussel-Defontaine'de bulunan Tourcoing güzel sanatlar müzesi, 2009'da Eugène Jean ve Jean-Jacques Leroy'dan bir bağış kabul etti — babalarının resim, çizim, eskiz defteri, baskı ve heykel olarak yaklaşık 600 eseri — ve 2010'da onun adını aldı.[23][22] Tourcoing'de doğan Leroy (1910–2000), Wasquehal'deki atölyesinde çalıştı ve figürleri kat kat impasto altına gömdü; sonunda Baselitz ile galerici Michael Werner adını yurt dışına taşıdı.[24] Daha büyük bir kurumsal koleksiyon yok.[24] Eski salonlarda Boilly[23] ve savaş sonrası iade edilen MNR resimleri yer alıyor.[22]
Roubaix | Museum from 2001; reopened 2015 | Municipal textile museum | 4.5★ (930 Google reviews)
1914'te kurulan Craye et fils fabrikasının bir bölümünde, müzeye dönüşmüş bir dokuma atölyesi — kadife, halı, jakar kumaş, sonraları ortaçağ Flaman duvar halılarının makinede dokunmuş kopyaları.[26] 2001'de kullanılmayan bir atölyede bir jakar müzesi kuruldu; grup üretimi 2009'da Belçika'ya taşıyınca Roubaix makineleri ve binayı satın aldı ve burayı 2015'te yeniden açtı.[26] Tezgâhlar ortaçağ el çerçevelerinden bilgisayar destekli makinelere uzanıyor; çoğu hâlâ çalışır durumda ve ipin arkasına park edilmek yerine makine parkındaki rehberli turlarda çalıştırılarak gösteriliyor.[26][25]
Lille | Opened 1983 | Memorial house museum | 4.5★ (2,033 Google reviews)
Charles de Gaulle 22 Kasım 1890'da, anne tarafından büyükanne ve büyükbabası olan Lilleli tekstil sanayicisi Maillot ailesinin 9 rue Princesse'teki evinde doğdu.[28] Ev 1983'te ziyarete açıldı, 1989'da tarihî anıt olarak tescillendi, 1990'da sınıflandırıldı ve 2011'de Maison des Illustres seçildi.[28] Koleksiyon küçük ve kişisel — vaftiz elbisesi, beşik, Saint-Cyr kılıcı — 1890'ların hâline döndürülmüş ve 22 Kasım 2005'te yeniden açılan burjuva iç mekânlarına yerleştirilmiş.[28][27] Her yıl yaklaşık 19,000–20,000 kişi geliyor.[28]
Üç ölçüt, şu ağırlık sırasıyla uygulandı.
1. Kalıcı koleksiyonun neye sahip olduğu ve bunun başka bir yerde görülüp görülemeyeceği. Palais des Beaux-Arts'ın açık farkla başı çekmesinin nedeni budur; buradaki en küçük ve en sessiz ad olan MUba Eugène-Leroy'un listeye girmesinin nedeni de: Eugène Leroy'un eserlerine dair Tourcoing'dekinden daha büyük bir kurumsal koleksiyon yok, yerine geçebilecek bir şey de yok.[24]
2. Binanın ve mekânın sanat tarihsel ağırlığı. Yapıldığı odada duran eser ağır basar. Villa Cavrois'nın tüm gerekçesi budur: Centre des monuments nationaux 2009'dan bu yana Mallet-Stevens'ın dağılmış mobilyalarını geri satın alıp onun bu odalar için tasarladığı yerlere geri koyuyor,[18] ve bu ağırlık La Piscine ile Hospice Comtesse'i yalnızca koleksiyonlarının hak ettiğinin üzerine çıkarıyor.
3. Doğrulanmış ziyaretçi verileri. Bir ziyaretçi sayısı varsa aktarıldı: 2023'te La Piscine'de rekor olan 297,667; aynı yıl LaM'de 168,400; de Gaulle'ün doğduğu evde yılda kabaca 19,000–20,000.[12][14][28] Google puanları ve yorum sayıları birlikte okundu ve yalnızca üçüncü derece bir kontrol olarak kullanıldı. Yorum hacmi koleksiyonu değil ziyaretçi akışını ölçer — bütün Lille kataloğunda en çok yorum alan ikinci mekânın, listenin başındaki Palais des Beaux-Arts'tan daha fazla yorum almasına rağmen aşağıda yer almayan bir illüzyon atraksiyonu olmasının nedeni de budur.
Henüz yorum yok — ilk sen ol.