Gerçekte neye sahip olduklarına göre sıralanmış on bir koleksiyon — liman mendireği üzerine kurulmuş bir ulusal müzeden Fransa'nın en büyük ikinci Mısır koleksiyonuna.
Marsilya, MÖ 600 dolaylarında Phokaia'dan gelen Yunan yerleşimcilerce kurulmuş, Fransa'nın en eski ve bugün nüfusça ikinci büyük kentidir.[30] Geçen yüzyılın büyük bölümünde aynı zamanda gezginlerin atladığı büyük Fransız kentiydi. Sonra 2013 geldi: Marsilya Avrupa Kültür Başkenti oldu[30] ve on yıllık inşaat işi bir anda vadesini doldurdu. MuCEM haziranda liman mendireğinde açıldı,[2] Musée d'Histoire de Marseille o eylülde tam bir yeniden inşanın ardından yeniden açıldı,[11] Musée des Beaux-Arts ise 2005'te başlayan bir restorasyondan çıktı,[13] tıpkı Château Borély[22] ve Musée Regards de Provence gibi.[20]
Bu, kente pek az kentin sahip olduğu bir şey kazandırıyor. Çoğu müze mahallesi iki yüzyıl boyunca birikir; Marsilya'nınkiler aynı birkaç yıl içinde, birbirlerinin kat planlarını gören küratörlerce yeniden asıldı ve yeniden düşünüldü. Koleksiyonlar da genel geçer Avrupalı değil, bu yere özgü. Vieille Charité, kentin Louvre'dan sonra Fransa'nın ikinci Mısır eserleri koleksiyonu olarak kaydettiği bütünü barındırıyor;[7] tarih müzesi, Yunan limanının çamurundan çıkarılmış beş antik tekne gövdesi sergiliyor — Akdeniz'de sergilenen en önemli antik gemi topluluğu diye tanımlanan bütünün parçası;[11] Cantini, kendi müzesinin Avrupa avangartlarının beşiği dediği bir kentte toplanmış modern bir koleksiyona sahip;[15] doğa tarihi müzesi ise bilimin bildiği en büyük kelerin bugüne dek bulunmuş tek örneğini saklıyor.[25]
Aşağıda on bir müze sıralanıyor. Katalogdaki beş kayıt dışarıda bırakıldı; gerekçeler sonda açıklanıyor.
Marseille | Opened 2013 | National museum | 4.4★ (24,679 Google reviews)
Fransa'nın bir ulusal müzeyi Paris dışına taşıdığı ilk gerçek örnek olan[1] MuCEM, Musée national des Arts et Traditions Populaires'in koleksiyonlarını ve Musée de l'Homme'un Avrupa bölümünü devraldı.[4] Koleksiyon bugün 350.000'den fazla nesneye, belge fonlarıyla birlikte toplamda yaklaşık bir milyon eser, belge ve nesneye ulaşıyor.[1][3] Rudy Ricciotti ile Roland Carta'nın J4 küpü, lifle güçlendirilmiş beton bir kafesin ardında doldurma liman zemini üzerinde yükseliyor[2] ve 17. yüzyıldan kalma Fort Saint-Jean'a 135 metrelik havada asılı bir yaya köprüsüyle bağlanıyor.[1] Haziran 2013'te açıldı.[2]
Marseille | Building 1671–1749; museums opened 1992 and 1995 | Municipal museum complex | 4.5★ (5,292 Google reviews)
Pierre Puget'nin, 1671 ile 1749 arasında elipsoit kubbeli bir Barok şapelin çevresine inşa edilen darüşşifası 1951'de tarihî anıt olarak tescillendi ve 1970 ile 1986 arasında yıkıntıdan kurtarıldı.[6] Bugün iki müzeye ev sahipliği yapıyor.[5] 1995'te buraya yerleştirilen Musée d'Archéologie Méditerranéenne,[8] kentin Louvre'dan sonra Fransa'nın ikinci Mısır eserleri koleksiyonu olarak kaydettiği bütünü barındırıyor.[7] Onun üstünde, 1992'den beri açık olan MAAOA, Pierre Guerre'in Afrika maskeleri ve rölikerlerini, sinemacı François Reichenbach'ın bıraktığı Meksika halk sanatını ve Dr. Gastaut'nun modellenmiş ve kazınmış kafataslarını sergiliyor.[9]
Marseille | Reopened 2013 | City history museum | 4.5★ (2,210 Google reviews)
14 Eylül 2013'te yeniden inşa edilerek açılan müze, antik limanın kazı alanını saran 3.500 m²'lik kalıcı sergisiyle Fransa'nın en önemli kent tarihi müzesi olarak kayda geçiyor.[11][10] Merkezinde Place Jules-Verne'de çıkarılan beş tekne gövdesi var — MÖ 6. yüzyıl sonuna ait iki Yunan teknesi ve üç Roma gemisi — ki bunlar Bourse alanından çıkan bir Roma batığıyla birlikte Akdeniz'de sergilenen en önemli antik gemi koleksiyonu diye tanımlanan bütünü oluşturuyor.[11] Dışarıda, o limanın rıhtımları açık havada ayakta duruyor.[10]
Marseille | Founded 1801; reopened 2013 | Municipal fine arts museum | 4.3★ (1,079 Google reviews)
1801'de Konsüllük tarafından kurulan on beş müzeden biri,[12] Espérandieu'nün Palais Longchamp'ının sol kanadında — 1834-35 koleralarında binlercesini gömmüş bir kente Durance suyunun nihayet ulaşmasını kutlamak için yükseltilen ve 1869'da açılan bir su sarayı.[14] 2005'te başlayan restorasyonun ardından Haziran 2013'te yeniden açıldı.[13] Puget yerinde biçimde ağır basıyor, çünkü Vieille Charité'yi de o yaptı;[31] yanında Perugino'nun La Famille de la Vierge'i, Rubens'in La Chasse au sanglier'i, David'in Saint Roch'u ve Michel Serre'in 1720 vebasına dair görgü tanığı manzaraları asılı.[13]
Marseille | Bequeathed 1916; opened 1936 | Municipal modern art museum | 4.3★ (1,150 Google reviews)
Jules Cantini 1694 tarihli bu hôtel particulier'yi 1888'de satın aldı ve 1916'da müzeye dönüştürülmesi koşuluyla Marsilya'ya bıraktı; müze 1936'da açıldı ve 1900-1980 dönemine ait, Fransa'nın en büyük kamu koleksiyonlarından birine sahip.[16] Müze kendi kentini Avrupa avangartlarının beşiğine yerleştiriyor[15] ve asım bunu doğruluyor: Signac'ın Entrée du Port de Marseille'i, Derain'in Pinède, Cassis'i, Max Ernst'in Monument aux oiseaux'su, André Masson'un Antille'i, Picasso'nun Tête de femme souriante'ı ve Francis Bacon'ın 1976 tarihli bir otoportresi.[16]
Marseille | Opened 1994 | Municipal contemporary art museum | 4.2★ (831 Google reviews)
28 Mayıs 1994'te açılan[18] kentin çağdaş sanat müzesi, başlangıçta Musée Cantini'nin oluşturduğu modern ve çağdaş koleksiyondan doğdu.[17] Bin küsur eseri, tam da Fransız savaş sonrası sanatının güçlü olduğu yerde güçlü — Nouveaux Réalistes, Figuration Narrative, Supports/Surfaces, Fluxus, Arte Povera, Amerikan kavramsal ve performans sanatı — César, Yves Klein, Daniel Buren, Niki de Saint Phalle, Rauschenberg ve Basquiat burada; dışarıda ise tümsek ve çukurlardan oluşan bir heykel bahçesi var.[17] Cantini'nin altında yer alıyor, çünkü bir zamanlar tek olan bir koleksiyonun genç yarısını, 8. bölgedeki avenue de Haïfa'da barındırıyor.[17]
Marseille | Foundation 1997; museum opened 2013 | Private foundation museum | 4.3★ (1,101 Google reviews)
Koleksiyoncu ve hami Pierre ile Michèle Dumon'un 1997'de kurduğu özel bir vakıf; Provence ve Akdeniz'e bağlı yaklaşık 850 eseri barındırıyor — otuz kadar bölgesel ressam arasında Monticelli, Ziem, Dufy, Manguin, Friesz.[20][19] Yükün çoğunu bina taşıyor: Fernand Pouillon'un Station Sanitaire'i, denizden gelenler için sınır sağlık kontrol istasyonu, 2013'te yeniden düzenlenip müze olarak açıldı.[20] Koleksiyonun erimi uluslararası değil bölgesel; üstündeki üç belediye sanat müzesinin altında yer almasının nedeni bu.
Marseille | Bastide 1767–1778; museum since 2013 | Municipal decorative arts museum | 4.3★ (1,153 Google reviews)
Louis Borély'nin 1767 ile 1778 arasında inşa edilen bastide'i — Charles-Louis Clérisseau'nun cephe projesi fazla süslü bulunup Marie-Joseph Peyre tarafından sadeleştirilmişti — iç mekânlarını koruyor: Louis Chaix'nin resimli bezemesi, yaldızlı salon, oval mermer bir şapel.[22] 2009'da başlayan restorasyonun ardından 2013'te kentin dekoratif sanatlar, fayans ve moda müzesi olarak açıldı.[22][21] Bu kadar yukarıda olmasının nedeni fayans. Marsilya yüzyıldan uzun bir süre, Nevers ve Rouen'la birlikte Fransa'nın başlıca fayans merkezlerinden biriydi ve zirvesi 18. yüzyıldı,[23] yani burada aynı on yılların yerel bir evinde yerel üretim var.
Marseille | 1819 | Municipal natural history museum | 4.3★ (2,224 Google reviews)
1819'da kurulmuş ve Palais Longchamp'ın sağ kanadına yerleştirilmiş;[24][14] 19. yüzyıl Fransız müzelerinin standart donanımı olan botanik, mineraloji ve zooloji koleksiyonlarıyla, iyi bakılmış hâlde. Bir koleksiyon parçası ise hiç standart değil. Delcourt'un dev kelerinin bilinen tek örneği burada: 1986'da müzenin deposunda bulunmuş, kaydı olmayan bir kökene sahip tahnit edilmiş bir hayvan; burundan kloaka 37 cm, toplamda en az 60 cm — bilimin bildiği en büyük keler, soyu tükenmiş, DNA kökenini Yeni Kaledonya'ya yerleştirince 2023'te Gigarcanum cinsine aktarıldı.[25]
Marseille | Bequeathed 1919; opened 1926 | Municipal decorative arts museum | 4.2★ (132 Google reviews)
İkinci bir duyuruya kadar kapalı: müzenin kendi sayfasında yeniden açılış tarihi verilmeden „Fermeture du musée jusqu'à nouvel ordre" duyurusu yer alıyor ve müze kısa açılışlar dışında 2013'ten beri onarım için kapalı.[27][28] Bunu belirtmekte yarar var, çünkü başka yerlerdeki kayıtlar hâlâ açıkmış gibi gösteriyor. Kapının ardında, Marie Grobet'nin 1919'da kente bağışladığı 7.000'den fazla eseri barındıran 1873 tarihli bir konak var — Aubusson ve Gobelins duvar halıları, Moustiers ve Marsilya fayansları, müzik aletleri, aralarında Delacroix ve Murillo'nun da bulunduğu resimler — Ocak 1926'dan beri kamuya açık.[28] Yalnızca koleksiyon bakımından aşağıdaki kaydın üstünde.
Marseille | Municipal transport collection | 4.6★ (417 Google reviews)
Merkezin kuzeydoğusundaki Merlan'da eski bir un değirmeninin dört katına yayılmış, 1885'ten bugüne kronolojik olarak dizilmiş 250'den fazla makine.[26] Bir üreticinin teşhir salonu değil, kentin müze ağının bir parçası; dizilim de gözde parçaların geçit töreni değil, düzgün bir tarih anlatısı. Sonuncu sırada, çünkü konu dar ve bina sanat tarihi açısından ağırlık taşımıyor — ama koleksiyon gerçek, belediyeye ait ve üstündeki kaydın aksine içine girebiliyorsunuz.[26]
Sıralama, ağırlık sırasıyla üç ölçütü izliyor.
Birincisi, kalıcı koleksiyonun gerçekte neye sahip olduğu ve bunun başka bir yerde görülüp görülemeyeceği. Vieille Charité'nin Mısır salonlarının[7] ve tarih müzesindeki antik gemilerin[11] üst sıralarda yer almasının nedeni bu; tek ve yinelenemez bir örneğin doğa tarihi müzesini başka türlü sıradan olan koleksiyonunun üstüne çıkarmasının nedeni de.[25]
İkincisi, yapının ve yerin sanat tarihi ağırlığı; bir eserin hâlâ kendisi için yapıldığı mekânda durması burada çok şey ifade ediyor. Château Borély'nin resimli salonları[22] ve Pierre Puget'nin darüşşifası[6] kısmen mimari olarak sıralandı, çünkü her iki durumda da yapının kendisi sergi nesnesi.
Üçüncüsü, doğrulanmış ziyaretçi verisi: Google puanı ve yorum hacmi, birlikte okunarak. Yorum sayıları koleksiyonu değil ziyaretçi akışını ölçer ve tek başına asla bir sırayı belirlemez — bu kentin katalogundaki en kalabalık kayıt bir alışveriş merkezi. Bu rehberin daha erken bir taslağı 2018 için ulusal ziyaretçi rakamları aktarıyordu; bunlar güncel ve yetkili bir yayına dayandırılamadı, bu yüzden yinelenmek yerine çıkarıldı.
Dışarıda bırakılanlar ve nedenleri. Katalogdaki beş kayıt kapsam dışında kaldı. Musée de l'illusion bir optik yanılsama atraksiyonu ve koleksiyonu yok. Cosquer Méditerranée, Cosquer Mağarası'nın özenli, bilimsel açıdan ciddi bir kısmi kopyası; başlıca resimleri özgün mağaranın 3B taramasından çoğaltılmış — ama yine de bir kopya: gerçek mağara su altında ve kapalı, sergilenen şey arkeolojik malzeme değil, yeniden kurgu.[29] Yanılsama odalarını dışarıda bırakan kural bunu da dışarıda bırakıyor; niteliği yüzünden değil, biçimi yüzünden. Le Musée du Savon de Marseille, çalışan bir aile sabunhanesinin ziyaretçi bölümü; sunulan şey sabunun tarihi ve kendi sabununu yapmak, yanında da bir dükkân.[34] Centre Commercial Centre Bourse bir alışveriş merkezi. Palais Longchamp ise müze değil, bir anıt: bir kanadında güzel sanatlar müzesini, diğerinde doğa tarihi müzesini barındıran su sarayı,[14] ki her ikisi de burada kendi başlarına sıralanıyor; ayrıca listelemek tek bir ziyareti iki kez saymak olurdu.
Katalogda bulunmayanlar. Aksi hâlde tartılacak iki Marsilya kurumunun katalog kaydı yok ve onlar için kayıt uydurulmadı. Musée des Docks Romains, şarap dolium'ları yerinde duran bir Roma ambarını koruyor — ve kapalı; kendi sayfasında şu yazıyor: „Le musée est actuellement fermé pour raisons techniques."[32] Boulevard de Dunkerque'teki bölgesel çağdaş sanat koleksiyonu Frac Sud – Cité de l'art contemporain da aynı şekilde katalogda yok.[33]
On dört değil, on bir. Marsilya, görece küçük bir müze sektörüne sahip Fransa'nın ikinci kenti ve bir sıralamayı yuvarlak bir sayıya ulaştırmak için şişirmek, tam da bu biçimin önlemek için var olduğu şey. On bir kayıt yerini hak etti; geri kalanı etmedi.
Saat yok, fiyat yok, geçici sergi yok. Üçü de hiçbir rehberin güncel tutabileceğinden hızlı değişir ve yanlış bir açılış saati hiç olmamasından kötüdür. Bunun yerine hızla değişmeyen iki şey açıkça belirtiliyor. Biri uzun bir kapanış: Musée Grobet-Labadié ikinci bir duyuruya kadar kapalı,[27] Google ise onu hiçbir kapanış kaydı olmadan listeliyor. Diğeri belediye ağının süregelen bir koşulu: Cantini'nin, doğa tarihi müzesinin, Château Borély'nin ve motosiklet müzesinin resmî sayfalarının tamamı yola çıkmadan önce müzeyle iletişime geçmeyi öneriyor, çünkü her salonda güvenilir biçimde görevli bulunmuyor.[15][24][21][26]
Henüz yorum yok — ilk sen ol.